oude blogs van aartw

oude berichten hersteld voor zover mogelijk

2009-12-05T13:16:00.000-08:00

Met behulp van de wayback-site zoveel mogelijk oude blogs hersteld.
Maar dat lukte niet verder dan februari 2008. Dan zit er een gat tot dat ik op blogspot ben begonnen (juni 2009).

Verhalen die missen:
- Vakantie Mongolië (deels) en vervolgens een week Moskou fotoos op Picasa
- reunie van neven en nichten
- werken in Sudan in Oktober 2008 bij ICQ-International Picasa
- wintergasten Picasa
- Het omleggen van onze grote Wilg (25m hoog, 10m in omtrek) Picasa
- De busbaan van Peize naar de A7-Peizermade
- Duiken in Marsa Alam (Egypte) Picasa
- Korte vakantie op La Gomera (vanaf Eelde, handig!)
- Ophangen van een Uilennestkast Picasa
- Broedende Boerenzwaluwen in de schuur (het begin, het einde in het nieuwe blog) Picasa
- Duiken in Thailand (Ko Phi Phi, Kao Lak Similan Islands) Picasa en films op youtube

Jammer maar helaas.

Mongolie deel 4

2008-07-09T08:50:00.000-07:00

Een kort berichtje uit Mongolie

We zitten vlak vboven ulaan bataar nog 7 uur , en rijden op asphalt na 15 dagen zand modder en bobbles

Omdat het toetsenbord cyrillisch is en slecht en de verbinding traaaag een krt bericht

Morgen is in deze stad Nadaam en daar gaan we naar kijken

De dag daarna naar UB en dan daar ook nog een dag kijken en dan naar moskou om 3 dagen bij te komen

Want het is zwaar met lange reisdagen van soms meer dan 10 uur bruto dus van andere dingen dan wat lezen eten en slapen komt niet veel

Sommige dagn zijn stralend mooi dan were reghen/onweer soms heeeel heftig

Wegen zijn soms goed met mooie vergezichten maar soms zeer slecht xzoalsa cvandaag ligt the gemiddelde op 20 km/uur

we mailen were uit UB als he twat snelle gaat

Mongolië deel 3

2008-07-02T08:48:00.000-07:00

Karkhorin, 2 juli

Er is alleen noodtoestand in UB, op het platteland is niets te merken!!

We zijn nog zeker een week van UB verwijderd dus geen problem.

Maar het is weer raak: we zijn weer in een land en het is weer mis.

De communisten hebben de verkiezingen gewonnen en de democraten (de jongeren?) zijn het er niet mee eens.

Het regent dus we zijn hier gestopt. De chauffeurs durven niet verder de bergen in. dus en GERkamp opgezocht, nu met douche! Dus dat komt goed te pas na 3 dagen…

We zjnn nu op weg naar het Noorden en ongeveer weer op de hoogte van UBataar.

Het laatste verhaal was in de grote plaats in de Gobi (naam….). Vandaar de Bergen in alwaar in een kloof een stuk ijs lag te druppen. En dat in juni/juli dus het was hoog en koud. Na de regen gelunched op de parkeerplaats alwaar en lammergier werd waargenomen. Daarna na een Gerkamp gegaan waar we eten en sliepen. Een mooi toilet (gat van 1 meter diep) maar geen douche.

Dat was de hele dag en afgezien van het ijs, wat toeristenwinkeltjes en wat vogels was dat het wel. Wel mooi in de Bergen.

De volgende dag met ooi weer op weg naar de zandduinen. Oderweg kwam het onweer wel opzetten maar bleen tot de avond gespaard. Tent opgezet bij de duinen en naar boven geklommen, heel zwaar maar na 200m op de top gekomen. Mooi uitzicht over de golvende duinen van de zingende(?) bergen.

Savonds storm en onweer maar de wrakke tenten van Bold hielden het.

De volgende dag noord en via wat dorpjes de GOBI uitgereden. Het landschap werd langzaam iets groener maar dat kwa vooral door de regen van de afgelopen periode. 2x een diepe doorwading van een wadi maar dat ging goed de auto hebben 4W drive dus dat lukte.

De chauffeurs bleen maar rijden maar toen gerdalies in het russisch ' vertelde' dat het nu genoeg was (na 10 uur rijden) werd er gestopt. Als het er op aankomt verstaanze wel alles…

De volgende dag weer verder naar een stadje met een leuke markt. Eten inkopen maar bruinbrood kenne ze hier niet. Na een dikke lunch weer de weg op naar een sanatorium? Met douche? Afijn, na een uur zoeken in een dorpje, waarbij de kok/gids bijna gebeten werd doro een hond, maar weer verder getrokken want dat werd niks. Een chauffeur kende wat mensen in een GER ergens op de top van een berg en daar aangeland, bekaf. Riijke mensen met koeien, auto's en tv. Ze waren net bezig om het kamp op te breken om naar de zomerplek te gaan dus ene paar dagen later en het was leeg…

En vandaag een rustige dag. 2 kloosters gedaan en een grote temple gedaan uit de tijd van Djengis khan. Na de lucnch vertrokken en de rest kennen jullie.

Nog geen Nadaam feesten gezien, in UB is dat zeker wel op de 11de maar voor die tijd zijn er regionale voorwedstrijden. Maar waar die zijn????

Het is toch wel lang rijden en veel leeg, in het zuiden 0,3 inwoners per vierkante km. Dus erg stil. Soms vogels (gieren, wouw, veel leeuwerikken), veel kamelen in de Gobi en schapen/geiten. De hoogtepunten tijdens de route worden nadrukkelijk genoteerd en omgeroepen naar elkaar en daarna treedt de rust weer in. De wegen zijn meest dirtroad, soms 80 km soms 10 km soms nog langzamer. Sinds een dag wat asphalt met soms behoorlijke bomkraters.

De kok kookt meestal geholpen door de omstanders en dat gaat goed. Alleen het vlees doet hij soms 3 dagen over om te bakken en daar zijn we het niet mee eens..

Maar verder is dat goed geregeld. En de chauffeurs zijn redelijk goed, de auto's ook wel soms een lekke band maar dat weet je in dit land. Kost 20 min en we rijden weer.

Soms wordt er in de bus gezongen soms gepraat maar ook hel veel geslapen.

Een groot land!

Mongolië deel 2

2008-06-30T08:46:00.000-07:00

Vanuit de woestijn
Het is vreemd maar het regent regelmatig. De mensen hier zijn ook verbaasd want normaal regent het pas vanaf augustus. Het regent niet hard maar de tenten van Bolod kunnen dat niet hebben dus slapen we, zoals vannacht, in een hotel of Ger-kamp.

We zijn dinsdag na het inkopen doen vertrokken en na de files van de stad al snel op de zandwegen gekomen. En daar rijden we nu al 800 km op, soms 80km per uur, soms 10.
Het is een erg groot land met zo nu en dan een Ger en tot nu toe 3-4 dorpen. Meer niet.
De reisdagen zijn soms lang met zo nu en dan wat vertier: mooie vogels zoals steppe-arend, een rotsheuvel met dinosaurus-eieren (nou ja, de schillen ervan).
Maar voor de rest is het rijden over grote kale vlaktes geen bomen maar dun gras. Er lopen kuddes geiten, kamelen en paarden en die horen altijd bij een Ger maar die is niet altijd te zien.
De eerste dag zijn we eerder gestopt dan volgens plan omdat het eten kopen wat uitliep en de weg door de regen wat slecht was. In een Ger-kamp geslapen. Een Ger is een grote ronde tent die door de nomaden gebruikt wordt en makkleijk te verplaatsen is: een paar palen, vilt als doek en een oven in het midden. Alleen dit was voor de toeristen dus geen verplaatsbaar gebeuren. 5 of meer gers bioj elkaar is een toeristenkamp: de nomaden heeft hooguit 2 tenten en de volgende staat dan kilometers verder.
Volgende dag geprobeerd de reistijd in te halen en na lang rijden uiteindelijk op het ' erf' van een familie de tenten opgeslagen. (100 meter verderop) In de regen. Maar die trok verder en toen nog gegeten en op stok.
De familie kwam al snel kijken (op hun motor) en fotoos gemaakt (Arend kan ter plekke afdrukken) en yoghert gekregen. Het prijspaard van de familie moest uitgebreid op de foto, vorig jaar gewonnen op de Nadaam races. Kost wel 15000 dollar een vermogen hier.
Na een koude nacht met lekkende tenten weer verder langs de wegen. We besloten een halve dag te doen om ook wat te kunnen ontspannen en in een mooie gorge sloegen we weer de tenten op, nu met mooi weer (bij de ruine van een tempel). Lekker gerelaxed, de chauffeurs konden de banden plakken en wat reparaties doen.
Daarna verder naar de dinaosaurussen-en-eieren. Eerst nog ene klein dorpje aangedaan waar 4 tenten voor de verkiezingen stonden die heel stil met enige vlaggen hun kandidaten aanprezen. Morgen 29 gaat het gebeuren.
Daarna weer door en toen steeds meer regen. laat in de middag besloten om door te rijden naar een grote stad, Dalanzadgad: 15000 mensen en dus ook internet! Doorijden moets ook omdat de benzine opraakte en onderweg geen benzine te krijgen was.
Hier in een hotel terecht gekomen dat 3 kamers voor ons had en uistekend gegeten in een restaurant verderop. Nu gaan we wat shoppen en inkopen doen voro 4 dagen en dan were de woestijn in.
We rijden met 2 busjes, en verdelen de zitplaatsen per dag. Acherin vlieg je het meeste omhoog bij de gaten in de weg, voorin het beste uitzicht. Er wordt veel geslapen op de lange stukken.
Het landschap is vooral wijds en leeg, zoals verwacht, maar er zit wel enige afwisseling in. Na lange stukken glooiende vlakte opeens een heuvelruggetje, en dan kijk je wel erg ver. Op de 2e dag in een verborgen valleitje een oud kloostertje gevonden, dat eeuwen geleden een versterkte plaats is geweest: een muur van rotswand naar rotswand en er komt niemand door. Nu alleen wat beschilderde muren over, en een boom waarom blauwe sjaals zijn gewikkeld (de gebedssjaals zijn hier blauw, niet wit, zoals in Tibet) en een stupa: een stapel stenen, waarom je 3 keer moet heenlopen en waar tussen de stenen briefjes geld, flessen water e.d. zijn gegeven
Gister na de lunch in de woestijn zag ik dat onze tolk een snoepje achterliet voor de mieren: ook een offertje.
We zijn ook bij een ogenbron geweest: een rond gaatje in de rots van 10 cm doorsnee, waaronder helder water stroomde. Dus goed voor de ogen. Er stak een lepeltje in de bron om water te scheppen waarmee je je ogen kunt uitwassen.

Conclusie tot nu toe: lange reisdagen, dus we moeten zelf in de gaten houden dat het niet te gek wordt. Maar zo nu en dan een rustige dag. Idioot veel regen voor de tijd van het jaar, dus we kamperen wat minder dan verwacht. Aan de andere kant zijn er regelmatig gerkampen, en die zijn prima en goedkoop.
Volgend bericht als het weer lukt: vermoedelijk Karakorum.

Nerja -revisited- de laatste dag

2008-02-27T13:02:00.000-08:00

In SanJosé ´s avonds Zarzuela gegeten maar daarna mijn ribben weer gekraakt. Gevolg dat ik zaterdag vrijwel niets kon, dus een beetje door het dorp slenteren, met de auto naar een strandje en daarna een ex-goudmijn en toen had ik wel gehad. Het begon te regenen en stormde nog steeds. Boek lezen.

De volgende dag langs de kustweg naar een dorpje vlakbij. Het binnenland zou nog regenachtig zijn, maar vanaf morgen zou de regen wegtrekken. Zelfs de spanjaarden spraken er schande van (´het regent hier maar 4 dagen per jaar´). Dus 50% hadden ze nu al te pakken. Leuk hotelletje met franse eigenaren, in de zon, boekie lezen, door het dorp slenteren (leeg).

Maandag het binnenland in en na enige regen brak de zon door. Via een hele hoge, nog natte en glibberige bergweg over de kam naar het dorpje (Turillos) gereden omdat er een mooie wandeling te maken was volgens een boekje. En het werd ondanks het boekje inderdaad wel leuk.... maar dat boekje kan verder de sloot in.

Doorgereden naar Guadix waar in een deel van de stad de huizen -in- de rotsen gebouwd zijn. Lekker koel lijkt me maar bijzonder om zien, een hele wijk zo half in de rotsen.

Doorgereden naar Granada en daar in de spits aangekomen. Het landschap ernaartoe was echt Grand Canyon/Arizona, het schijnt dat Once upon a time daar opgenomen is?

In de spits is de busbaan (!!) de snelste route door de stad en dat lukte heel aardig. Uiteindelijk tot redelijk dicht bij het Alhambra een hotel gevonden.

De volgende ochtend heel vroeg 7 uur naar het Alhambra omdat ons lange rijen bij de kassa was beloofd maar na een omzwervende beweging door steile straatje aangekomen te zijn stonden er 4 mensen voor ons en konden we overal direct doorlopen.

´s middags naar Alpujarras doorgereden, de voorbergen (nouja 1300 meter hoog) van de Sierra Nevada. Duidelijk te zien dathet geregend had en hogerop lag fors sneeuw. Maar de zon scheen volop dus lekker warm, kamer gehuurd, flesje wijn en op het tarras bakken.

Vandaag donderdag eersteen steile wandeling gemaakt (500m omhoog) naar het Tibetaans klooster, prachtig weer, mooie vergezichtenen een leuk kloostertje. En nu weer in San José aan de kust. Nog 24 uur dan vliegen we dus nog ff in de zon op het terras.

fotoos op picasa

Cabo de Gata San José

2008-02-22T13:01:00.000-08:00

Nerja was een leuk plaatsje en de zon scheen. Dus een dagje wat rondgehangen, doorhet oude centrum gelopen en uitgebreid aan het strand gegeten (Dorada today special). Het centrale plein is het ´Balkon van Europa´, een rots die een eind het water insteekt en waar je links en rechts de kust kunt afkijken. En een oud vervallen Moors fort.

Donderdag de kustweg naar Almería (onderweg veel plastic van tomatenkwekerijen en veel hotels aan stranden) en daar een stadswandeling gemaakt. Boven op het Moorse fort geweest (Alcazaba). Daarna verder oost gereden naar de woestijn van Cabo de Gata. In een zoutwingebied (meer) oa 10tallen flamingo´s gespot. In de avond in het kustdorp San Jose aangekomen dat van vissersdorp ook alweer omgebouwd is naar een vakantiedorp met veel appartementen en hotels. Rustige tijd nu. Het wordt nu vrijdag wat drukker met spanjolen.

Vandaag een wandeling van 5 uur langs de kust op en neer naar een restaurant verderop. Veel wind, soms storm, maar wel droog. Op de hogere stukken met steile rotsen waaide het behoorlijk hard, op de heenweg tegen maar gelukkig op de terugweg mee. Het had kortgeleden geregend dus de bloemen bloeiden. Dit is verder een zeer droog gebied en voldoet aan de eis voor ´woestijn´. Er worden ook westerns opgenomen alsof het Arizona is.

Oa zwarte tapuit gezien en kuifleeuweriken (Theklaleeuwerik?).

Nu met stijve spieren wat tapas of een pizza eten. Elke dag vis eten verveelt ook weer eens.

Mañana weten we nog niet. De regen breidt zich uit op tv maar aan de kust zal het wel net droog blijven.

Malaga en Nerja (50 km Oostelijk)

2008-02-20T12:59:00.000-08:00

FF zon opdoen dus geboekt via Ryanair. Vertrek van Bremen, een aanrader vanaf Groningen. Minder dan 2 uur rijden, parkeren en lopend 100 m naar de incheckhal.

Dat Ryanair veel geld verdient is te merken aan de beenruimte. Ik had in Azië meer beenruimte...

In Malaga snel de auto gehuurd en naar het Oosten gereden, in de regen. Hotelletje.

Vandaag is het mooi weer, wolken boven de bergen maar op het strand zonnig en lekker.

Nerja is wat uit de route (Marbella etc. ligt Westelijk) maar is ook een plaatsje dat het geld verdient met toerisme.Op elke hoek van de straat een vastgoedwinkel. Prijzen skyhigh, de varkenscyclus slaat toe. Het oude centrum is wel leuk, smalle straatjes, marmeren tegels etc.

We gaan verder naar Oosten, naar een woestijn achter de Sierra Nevada daar lijkt de kans op regen het kleinst. En dan wat wandelingen maken, hoewel mij het lopen moeizaam gaat nadat ik zondag vanaf 3meter uit de boom gedonderd ben. De onderste ribben zijnheel pijnlijk.

Wateroverlast: Peizerdiep stroomt over

2008-01-23T12:47:00.000-08:00

Na de regen vorige week kon je het verwachten: wateroverlast.
Het peil in het Peizerdiep steeg 22 januari sterk en in de middag stroomde het over de dijk heen op het laagste punt van de dijk. Over een breedte van 2 meter met een redelijke stroming. Gevolg: het water in Bommelier kon niet meer weg en werd zelfs hoger! Zo hoog heb ik het nog nooit gezien: het bruggetje van het wandelpad stond vrijwel onder water.

Omdat het niet meer regent en het spuien aardig lukt is het Diep vannacht gezakt. Maar het water uit Bommelier wegpompen duurt nog wel 2 dagen en tot die tijd zitten wij met een vollopende kelder door de druk op het grondwater.

Meer fotoos op Picasa

Carbidschieten in Roderwolde

2008-01-02T12:41:00.000-08:00

We konden het thuis goed vernemen: er werd Carbid geschoten in Roderwolde. Al jaren traditie maar nog noot gezien dus erheen.

Midden in het dorp, naast de school bij de ijsbaan een rijtje melkbussen die met regelmaat van de klok gevuld en afgeschoten. Waarna de deksel weer opgehaald moest worden...

Happy New Year!

Aart goes Prius

2007-12-31T12:39:00.000-08:00

(Of eigenlijk Bommelier)

Op de valreep van het jaar nog een grote aankoop gedaan: een auto.

Vanwege de vele belastingmaatregelen op diesel-auto's (ik heb een Seat leon diesel) en gezien het

feit dat ik wat minder ver van huis werk ben ik gevallen voor de Toyota Prius.

Ik ben hem nog niet, pas in april, moet nog gemaakt worden denk ik.

Gisteren een proefritje gemaakt en dat was wel leuk. Bij sterk optrekken hoor je de motor wel en het rijdt onrustiger dan een geschakelde diesel door de variomatic automatische versnelling. Als je jaren lang diesel rijdt merk je het verschil met benzine-rijden: onrustiger.

Op het dashboard un je zien wanneer de motor werkt. In sommige gevallen reden we meer dan 50km per uur op de accu-energie dus zonder motor-inzet.

Of het verbruik werkelijk 1:23 ligt zoals op de website staat moet nog blijken, maar op het Internet lees ik in diverse fora dat 1:20 te halen is. met diesel rijd ik nu 1:16, maar diesel is (nog! maar niet lang meer) goedkoper.

Dus nog 4 maandjes wachten en dan weten we hoe het gaat bevallen.

Ondertussen kun je leuk spelen met deze simulator.

Start de auto en rijd ermee weg (D) en bekijk het gebruik en de werking van alle systemen met elkaar.

Autokraak op station Assen

2007-11-17T12:36:00.000-08:00

Vrijdag naar PUM om het verslag van de exercitie in Thailand te bespreken. Met de trein vanuit Assen. Bij terugkomst bleek de auto gekraakt. Om een rottige (niet eens TomTom) routeplanner eruit te kunnen halen. En wat je met zo'n ding moet als je geen auto hebt. Verpatsen voor een paar tientjes, meer niet schat ik in.

------- foto kwijtgeraakt ----------

Afijn, politie erbij en daarna naar huis, waar Carglass aan huis het raam opnieuw geplaatst heeft. Dat ging allemaal heel soepel. Op het gebied van makkelijkere procedures enz. is er wel wat gebeurd, het was allemaal zo klaar en zonder wachtrijen en andere ergenissen. Prima!

Tip: als je een routeplanner hebt, zet er nooit je eigen huisadres in. Als ze weten dat je niet thuis bent rijden ze er zo naartoe. Gezien op de BBC.

Afscheid van Behrloo

2007-11-09T12:34:00.000-08:00

Na 1,5 jaar is mijn werk bij de Politieacademie aan het programma Behrloo beëindigd.
Een mooie tijd is het geweest met veel ontwikkelingen. Het was heel leuk om Behrloo uit te bouwen tot Veiligheidsregio Rijnland. Een volwaardige virtuele oefenomgeving voor de Politieacademie maar ook zeker daarbuiten. Serious gaming in volle ontwikkeling.

De mensen waar ik mee werkte gaan natuurlijk door en ik wens ze daarbij veel succes!

Het afscheid hebben we 'gevierd' met een bijeenkomst serious gaming: lasergaming!

Evaluatie

2007-11-04T12:31:00.000-08:00

Een week thuis. De jetlag is nu wel over, maar duurde toch wel langer dan ik dacht. Vroeg naar bed, vroeg op, ongeveer de hele week. Het lichaam heeft toch steeds meer moeite met 6 uur tijdsverschil :-((

Maar ook was ik wel moe van de reis en de 2 weken inspannend bezig zijn met het programma, het vervolg, de feedback, etc.

Alle fotoos zijn nu op de site gezet (zie link linksboven) en ik heb ook een aantal filmpjes online gezet op de googlevideosite.

De komende week gaan we evalueren hoe het gegaan is. Er moet veel gebeuren om e-learning goed ingevoerd te krijgen maar er zijn ook zeker mogelijkheden. Hoe dat te ondersteunen is een centrale vraag.

Ondertussen loopt het gewone leven hier weer door, project bij de Hanzehogeschool kost veel tijd.

Gaat heel anders dan in Thailand....

Ik vond het geweldig om te doen, zowel als mogelijkheid om mijn kennis en ervaring over te dragen maar ook voor mezelf om in die situatie te werken. Dus wat mij betreft doen we dit vaker.

Vertrek

2007-10-27T12:31:00.000-07:00

De droge tijd is begonnen, winter zeggen ze hier. geen regen, geen wolken. In de brandende zon is het bloedheet, boven de 30 graden schat ik in. Maar wie gaat er dan ook fietsen om 2 uur in de middag! Ik, om nog wat boodschappen te doen en een kapper te scoren.

Vancohtend om 8 uur in een tempel bij de Noordmuur verzamelen. Regelmatig treden monniken in en uit (minimaal 3 maanden). Het uittreden gebeurt onregelmatig, maar zo nu en dan is er een ceremonie waarbij er geld en kleren en gebruiksspullen worden geschonken zodat de uittredende monnik, die zijn werledse bezittingen had opgegegeven, weer terug kan keren in de maatschappij.

The Far Eastern University schenkt eens per jaar aan een tempel (waaraan monniken verbonden zijn, er zijn vele tempels). Dat is een hele ceremonie, met voorbereidingen (geld in een boom plakken, geld ophangen in de zaal, spullen op tafels leggen, etc.) Dan eerst een korte processie (100 meter) vanaf een verzamelpunt en dan een dienst met gebeden etc. van een uur. Tussen aankomst in de tempel en de dienst zat een uur, de Hoofdmonnik was ergens anders heengeroepen. Warm, maar gelukkig waaide het een beetje.

Rond 12 uur was het geheel ten einde en was er eten en drinken buiten en onder de tempel. Er waren wel 200 mensen dus een hele organisatie.

Bijzonder om er bij te zijn, meestal sta je als falang er toch buiten tegenaan te kijken maar nu zat ik temidden van de hele groep. Veel fotoos gemaakt, zet ik er maandag bij.

Dus nu nog wat shoppen en dan inpakken over 4 uur op het vliegveld voor de terugreis.

Nabespreken

2007-10-26T12:29:00.000-07:00

Vanochtend nabesproken. Binnen de leraren was een schriftelijke enquete gehouden naar de mening over de training. Op alle aspecten voldoende, ruim voldoende, excellent. Oosterse 'sociaal gewenste' antwoorden?

In de feitelijke bespreking bleek toch weer het verschil van inzicht in wat ik volgens de contactpersoon zou hebben moeten doen (software installeren, leraren enthousiast maken) en wat mijn opvatting als expert op e-learning gebied is (skipped details).

Er zijn zeker leraren echt enthousiast geworden en dan vooral de jongere en buitenlandse die afgestudeerd zijn in in het buitenland (usa/australie, etc). Die kennen al de verschillende uitingen van e-learning, hebben moeten werken met e-learning management systemen (Blackboard).
Dus er gaat zeker wel wat gebeuren in de goede richting. Maar de 'druk' wordt eenzijdig op de docenten gelegd die al overbelast zijn. Ik heb een lijst van 29 suggesties achtergelaten die opgepakt kunnen worden als acties. Stuk voor stuk dragen ze iets bij aan het verder invoeren van een e-learning omgeving en cultuur.

Afijn we zien wel, eerst vanavond officieel afscheidsdiner bij de Ping-river en inkopen doen op de Nightmarket hoop dat het lukt om de juiste dingen te vinden tegen de juiste prijs (tourist-area).

Morgen een bijzondere ceremonie van 8-13 uur bij een tempel in de stad, ik weet niet precies wat het is maar iedereen van de school is erbij. En ik dus ook.
Daarna inpakken en om 8 's avonds uur word ik opgehaald, 9 uur vertrek BKK.

Klaar!

2007-10-25T12:26:00.000-07:00

Klaar!

Gistermiddag naar Doi Suthep gegaan, de tempel boven op de berg. Vanaf Chiang Mai University rijden de busjes. Beetje onderhandelen over de prijs, gelukkig waren er meer mensen dus dan kun je wat. In 20 minuten omhoog slinger slinger van 300 naar 1000m. Mooie tempel, maar uitzicht naar CM erg vaag. Weer slingerend naar beneden, beetje misselijk geworden. Dus laat eten en daarna een van de beste thaise massages die ik ooit gehad heb. Nee, de beste. 1,5 uur. Naar huis gesloft en slapen.

Vanochtend praktisch werken met online samenwerken aan documenten (google-docs) en serieus gaming. Behrloo ging helemaal niet, ze hebben voor de totale universiteit een 2Mb/s verbinding dus dat duurt veel te lang voordat die grafische data is overgekomen. Maar uitleg over 2nd life en Active Worlds ging wel, alsmede Web 2.0. Allemaal nieuw, allemaal onbekend.

Na de lunch wrap-up, evaluatie, etc. Kwam niet zoveel uit maar wel bleek dat een aantal mensen enthousiast waren geworden en nu beter begrijpen wara het om gaat. Of ze er de tijd voor vinden om wat aan te doen wisten ze niet, maar men zou nu eerder denken aan 'gaan voor digitaal.'

Daarna de certificaten van PUM uitgereikt, werd zeer op prijs gesteld en veel geklap en wai (handen gevouwen voor je gezicht houden). En natuurlijk weer cadoos terug, een mooie echt zilveren schaal met gravering en een pennenbakje van teak.

Achteraf ben ik wel tevreden, wist niet wat ik aan kon treffen en toch een aantal dingen gedaan en vooral de minds op het goede spoor gezet. Of het ook wat wordt hangt van vele dingen af, en ik kan niet inschatten hoe het gaat lopen in deze cultuur en deze organisatie.

Ik heb er weer wat fotoos bijgezet (zie link eerder gegeven)

just an ordinary day in he life of a PUM-expert

2007-10-24T12:21:00.000-07:00

Nog 3 dagen te gaan, waarvan 2 dagen echt lesgeven en 1 dag een nabespreking met mevr. Sunee. Het gaat toch heel snel.

Na het opstaan (7.30) douchen naar beneden, ontbijt: Thai of American. Ik heb zelf bruinig brood gekocht, dus neem american op mijn eigen brood. Goed voor de vezels. Daarna door naar de Wawee-coffee-shop in de hal om een Capucino jai = groot op te drinken terwijl ik de Bangkok Post doorneem.
Politie doet inval maar later is 50% van het gevonden drugsgeld verdwenen. Geld is gegeven aan de tipgever? (30 miljoen Bht!)
Tientallen apen vallen aan en jagen public officer de dood in.
Secretaris van een Ministerie op non-actief gesteld vanwege beschuldigingen op sexueel gebied.
Poetin wenst de Koning sterkte en gezondheid.
22 krokodillen ontsnapt door de overstromingen, hebben honger.
Dat soort nieuws. Maar ook wel serieuzere onderwerpen (Birma, verkiezingen die op handen zijn, wereldeconomie)

Dan naar boven, omkleden en alles inpakken, naar beneden in de hal wachten.
Op afspraak meestal 9 uur komt de auto + chauffeur: hij pakt mijn spullen en zet ze in de auto, ik stap in. VIP-transport.
In 10 minuten rijden we naar FEU, meestal langs het vliegveld buitenom de files rond het centrum.

De spullen worden bij het kantoor gezet van human resources, die zijn verantwoordelijk voor mijn welbevinden op de campus.
Pete (junior consultant?) brengt mij naar de PC-ruimte waar we vandaag verder gaan.
Airco aanzetten, laptop starten (wireless network), mail checken :-)) en de presentatie voor vanochtend klaarzetten op de laptop.
De schoonmaakster brengt koffie en een glas water, ze kent me al.
Daarna zet ze 20 glazen water klaar, naast iedere PC één.

Om 10 uur komen de leraren binnendruppelen tot wel 25 minuten te laat. We beginnen pas om 10.30; het nieuwe semester begint maandag en er moet nog veel voorbereid worden.
Ik introduceer het onderwerp (discussie in groepjes over het introduceren van e-learning in je eigen lesplan). We gaan naar een andere ruimte (geen PC's voor je neus) en er wordt behoorlijk gewerkt!
In gesprekken blijkt tussendoor blijkt dat een aantal docenten al lang multimediaal materiaal gebruiken in hun lessen bijv. business english met behulp van filmpjes van youtube. Maar dat niet als 'e-learning' zagen en nu begrijpen dat dat wel zo is.
I'm happy.

Na de lunch in Airport plaza discussie over wat er moet gebeuren om e-learning verder te verbeteren op de universiteit. Het blijft vrij stil. Mijn 18 ideeën worden aangehoord maar weinig reactie.
Om even voor 3 uur sluiten we af, en ik ga met de chauffeur terug naar het hotel.

De day before

Gisteren nog veel de stad in geweest om te zoeken naar zijden slaapzak en dekbedovertrekken. Maar dat is eigenlijk alleen maar in de buurt van het toeristengebied te vinden (Thai kopen dat soort spul niet), en dat ligt 7 km Oost van mijn hotel. Fietsen gaat goed maar is heet vooral als je stilstaat. Er is geen wind, de uitlaatgassen blijven hangen, bij stoplichten voel je de warmte van de airco's onder de auto vandaan komen. Heetheet (31C, vochtig, mistig in de verte). Niet de berg op geweest, als ik de tempel niet kan zien vanuit de stad, dan andersom ook niet.
Op de Nightmarket is het al druk met toeristen ('s avonds) maar het hoogseizoen moet nog komen (december). De verkopers stallen alles uit in kleine stalletjes, om de 5 stalletjes hetzelfde.... Heel ander spul dan op Warorot market waar ik gistermorgen was.

Fietsen is redelijk veilig. Ik zie niet veel andere fietsers, meest brommers. De enkele fietser die je ziet heeft een hoofdbeschermer op. Flink je armen uitsteken help. Linksaf mag altijd ook bij stoplicht. Rechtsaf ga je voor het kruispunt al aan de verkeerde kant rijden, neem de korte binnenbocht en dan daarna weer oversteken naar links. Ja?
Afslag voorbij? Éénrichting? Omkeren en tegen de stroom terugfietsen.

De grote straten hebben namen (Tae Pae Road) de dwarsstraten heten Soi+nummer (=laan+nummer dat is geen huisnummer). Dus je kunt wonen in de Tae Pae Soi 9. De dwarsstraat van de Soi (parallel aan de grote road) heeft meestal geen aanduiding meer: te kleinschalig? Huisnummers zie ik niet maar bestaan wel voor bedrijven, ze zetten een nummer op de business cards.

King Rama V dag: vrij vandaag

2007-10-23T12:16:00.000-07:00

Maandagmiddag:

Fiets gehuurd en de stad in, eerst naar Thailand Treks van Hans Deckers maar die was er niet.Toen rondgefietst door het centrum binnen de muur en besloten naar een grote Mall te gaan net buiten de muur, richting mijn hotel.
drukdruk, thaien. In de kelder wel 40 karaoke hokjes gevuld met zingende groepjes, een herrie! 5de verdieping bowling en fitness workout.
Op alle verdiepingen winkels, meer dan in de Herestraat bij elkaar. Veel kleren, GSM, technische dingen. Maar ook veel etenstentje soms met muziek erbij. Groot en koel.

Ook zaken met tenten etc dus ik erop af: slaapzakken? ja! Zijde? vraagtekens. no luck dus.
Dus morgen moet ik naar de oostkant in de richting van de Nightmarket en de Warorod market, die is aan de Ping river en die is erg groot en goed volgens Sunee. Maar ik denk dat het een typisch toeristen-ding is dus Nightmarket (net als de dekbedovertrekken, die heb ik nog niet gezien hier)

Dan naar de drunken flower, bar/restaurant. Geen farang, eigenlijk niemand. tevroeg? biertje, weg. Hakt er wel in zo n Singha bij 30C.
Haar laten wassen, 50Bht = € 1 dat zou ik vaker doen als het in NL ook zo 'duur' is.

Daarna nog footmassage gehad, meisje verdient 6000 Bht / maand en werkt 60 uur per week
per klant komt er dan nog 20 Bht extra binnen, dus ze zijn altijd heel vriendelijk.
Daarna even in jongerencafe geweest veel herrie en heel veel whiskey. Niet te geloven, Johnny Walker in hele flessen, wel met ijs/water maar toch. Nauwelijks bier. Middle class?

Vanochtend eerst Warorop market. Weer geen zijden slaapzakken, wel op de Tapae Road (toeristenstraat), prijs varieert van 1000 tot 2900 Bht???? Echte zijde? Tja, zoek dat maar eens uit.

Daarna naar Thailand Trekking gegaan en Hans was er.
Uitgebreid gesproken over de zaken en mijn werk aan de FEU. Hij heeft zijn café verkocht. En heeft steeds meer Nederlandse klanten. www.thailandtreks.com

Nu even terug in het hotel het is bloedheet buiten en heiïg dus geen Doi Suthep, maybe later.

wateroverlast in Ayutaya, veel regen in het zuiden
Over de koning positieve berichten. Ofie de 80 jaar gaat halen? (5 december).

Pa, gefeliciteerd met je verjaardag.

Het semester begint

2007-10-22T12:08:00.000-07:00

Het gesprek met de board was kort, er waren maar 2 mensen. Broer en zus, beide vice-president begrijp ik. En allebei eigenaar van de universiteit als ik het goed heb.

De presentatie ging goed, te goed, (te) weinig vragen. Wel werden er zaken genoteerd.
Tegen het eind was er wel enige dicussie over hoe de leraren meer met e-learning te laten werken.
Mijn advies om ze daarin te steunen en niet alleen te wachten tot er wat komt werd wel opgeschreven, maar wat ermee gebeurt? Ik krijg er niet goed hoogte van....

Ik heb het idee dat ze het gebruik van het e-learning management systeem TCU (soort blackboard-systeem) als hoofddoel zien en niet het ontwikkelen van e-learning content voor gebruik in het onderwijs. Ze hebben ongeveer 500 CD 's in de kast staan (biblioteek) maar die gaan voornamelijk over ICT (leren programmeren in Java etc.). Gebruik? Marginaal heb ik het gevoel maar ze houden geen aantallen bij. Geen leuke films over onderwerpen om vervolgens klassikaal te behandelen.

Maar de filmpjes die ik liet zien over de werkplekken voor studenten op de Hanzehogeschool vondt de Board wel interessant.

Ik heb aangeboden om wat snelle quick-wins en andere projecten te beschrijven, om de gang erin te houden. Dat werd positief ontvanegn dus weer een klus erbij.

Overigens is het vandaag een drukte van belang op de FEU: alle studenten moeten langskomen om met de docent te praten over het volgende semester. Moeten. Dat wordt afgedwongen doordat het password voor het registratiesysteem (internet) alleen af te halen is bij de docent. Dat password verandert dus elk semester. Tevens moet er dan betaald worden voor Inschrijving (beneden bij Registration) en voor aanvullende activiteiten (cash bij de docent).
Op een gegeven moment stonden er wel 30 studenten in de kamer van mevr. Sunee en haar collega's wat een gedoe. Maar zeer gedisciplineerd dat wel.

Om 12 uur even snel gelunched aan de overkant, Airport plaza. 5 verdiepingen hoge mall met vele winkeltjes. Overal ook thai voedsel te koop, goed en goedkoop (30% van de prijzen op de Nightmarket.) Bomvol met Thai, nauwelijks farang te zien. De toeristen gaan buiten in de zon zitten zonder airco, de thai doen dat niet. Want ondanks dat het winter wordt blijft het warm (27C) en voelt het warmer in de zon. Het is wel minder vochtig en dat voelt goed.

Vandaag verder vrij, ik ga denk ik naar Doi Suthep, de Wat boven op de berg. Uitzicht over heel Chiang Mai.
Morgen ook vrij, woensdag verder. Maar ik zal morgen wel weer een blog verzorgen.

Vogelweekend in Doi Inthanon

2007-10-21T11:56:00.000-07:00

Zondagmiddag, weer terug van het vogelen in Doi Inthanon met mister Armonsak. Een doorgewinterde vogelaar, dat bleek donderdag al. Hij heeft een eigen website.

Stipt om 4 uur vrijdag vertrokken we, en om kwart over 5 reden we gate 1 binnen. Hij pakte meteen zijn kijker, 'pe prepared for birds!' zei hij. Dat viel overigens wel mee (of tegen) op het lange stuk omhoog.Om 6 uur bij Mr. Deang's bird house, restaurant en hostel (schuin tegenover headquarters). Daar wat gegeten en naar bed!

Om 5.30 reveille, ontbijten en om 6 uur weg naar gate 2. Temperatuur viel wel mee, 15C (op 1000 m hoog).
Bij gate 2 uitgestapt en 4 uur langs de weg gelopen, in die tijd ongeveer 400 meter afgelegd. Steeds weer stoppen, kijken, richten, etc. De gids had een goede eenoog-kijker en wist die ook goed te gebruiken, in één keer gericht. En hij wist welke geluiden bij welke vogel horen. Kortom, een goeie gids want hij wist ook waar de vogels zitten en waar niet.In die 4 uur vele nieuwe species gescoord, heel mooie zoals minivet en groene ekster.
Daarna naar de top gereden (2500m) en daar op een paar plekken gekeken, ook weer nieuwe gezien. Hier was het al druk van de thaise toeristen die willen weten hoe kou aanvoelt ('s nachts kan het onder 0C worden daar maar dat is uitzondering).
Om 1 uur naar huis, lunch en ff slapen. Om 4 uur weer op pad, langs het Mong dorp omhoog. De oogst viel tegen maar wel weer mooie. Het speciale waterhoentje op de camping viel in het water: de camping was overvol met thaise jongeren (het is vakantie) dus de hoen zat ondergedoken.

Terug, kleine hap en weer naar gate 2, nu in het donker. dan komt de bruine bosuil jagen op de motten bij de lampen van de gate. Maar soms pas na 2-3-4 uur wachten, dus dat kon lang duren!.

Om 7 uur waren we boven en om 10 over 7 kon deze ook alweer in de boeken. Mazzel! Terug en na een warme hap toch weer vroeg erin.

Vandaag ook weer reveille om 5.30, en om 6 uur op een andere plek. Prachtig mooi weer, vogels actief. Soms keken we slechts naar één boom voor 15 minuten en dan kwamen en gingen de vogels vanzelf. Makkelijk zoeken zo. Om 7.30 uur kwam er mist opzetten, en zijn we wat verder het bos ingelopen en daar nog leuke soorten gezien. Met een Ipod lokt de gids soms even en dat helpt dan enorm!
Na het ontbijt teruggereden met stops bij watervallen om nog wat te scoren.

Leuk weekend, wel soms vermoeiend Mr. Armonsak houdt van een gesprek en soms wel erg lang. Maar spreekt goed engels en ook frans.

Het hele weekend was droog, soms wat mist vooral boven de 1500 meter. We sliepen op 1000 meter hoogte, lekker fris en beter dan die hitte hier in Chiang Mai. Hoewel het hier ook koeler wordt, de Noordenwind uit China brengt verkoeling en mooi weer.

Nu een presentatie voor de directie schrijven, morgen om 10 uur presentatie. Het gewone leven begint weer.

Ik zet er weer wat fotoos bij

19 Oktober

2007-10-19T11:51:00.000-07:00

een vroeg blog omdat ik zo wegga naar het natuurpark Doi Inthanon, 2 uur rijden hiervandaan. Dus ik schrijf nu, halverwege de dag.

Gisteravond met de vogelaar in Chiang Mai gekeken naar vogels. Vlak bij de oostmuur verzamelden zich meer dan 1000 kwikstaarten, meest zwarte maar ook grijze. En soms ook waren er bos-kwikstaarten, kennen wij niet in nederland?

Daarna richting dierentuin (westkant), op het terrein van de Universiteit (CMU) gezocht naar de brown hawk owl. En gevonden, een grote, in de vlucht een beetje op een kiekendief lijkende vogel. Maar snel een stil zoals een uil. Hij jaagt op vleermuizen, dus vooral actief in de schemering en avond. Omdat de er een standbeeld in de buurt stond waar een lamp op scheen, schuin omhoog, was hij goed te zien zittend op een tak in de boom.

En met die vogelaar ga ik dus zo het weekend op pad, dus 2 dagen geen update.

Vanochtend is er weer cursus gegeven door de Thaise ICT-medewerker over het gebruik van het leermanagement-systeem TCU. Dat kan ik niet volgen, het is een thais systeem...

Maandag heb ik een gesprek met de Directie. Met de professor die mij uitgenodigd heeft, het gesprek doorgenomen. Op een aantal punten is ze wat terughoudender dan ik wil zijn. van het weekend maak ik een presentatie en die laat ik haar eerst zien, ik wil geen ruzie in de tent.

En verder met haar doorgesproken wat we volgende week gaan doen op de training.

Dat wordt pas woensdag, maandag komen de tudenten allemaal binnen om te praten met de docenten over het volgende semester. Elke docent heeft ruim 100 !! studenten onder zich voor begeleiding (2000 studenten, 60 leraren-ssen).

Dinsdag is nationale feestdag voor de oude koningen (RAMA-V en VI). Dus vrij.

Het gaat trouwen niet goed met de Koning, hij is ziek en ligt in het ziekenhuis. dat leidt tot grote zorgen in het volk, op 5 december wordt hij 80 en dat zou juist groots gevierd worden. Een of andere marketing slimmerik heeft weten te pushen dat paars de gezondheid van de koning zal verbeteren, dus de paarse T-shirts zijn niet aan te slepen.... wat een land.

Tot zover

18 Oktober

2007-10-18T11:46:00.000-07:00

4 uur al thuis, een vroegertje.
Gisteravond gedineerd met de vertegenwoordiger van PUM en mevr. Sunnee, de professor van FEU. Leuk restaurant aan de rivier (die overigens regelmatig overstroomt omdat de oude, veel bredere rivierbedding de afgelopen 100 jaar volgebouwd is. En dan komt het water wel 2 meter hoog!)
We waren via allerlei binnendoor weggetjes gereden, Sunnee noemt dat villages, maar het is Chiang Mai. Zal wel vertaald worden als 'wijk'? daarbij nog 2 olifanten tegenkomen in de straat, we hebben even gestopt met de auto.
Om 10 uur thuis in het mandje in.

In de ochtend-sessie geresumeerd welke tools er allemaal nodig zijn om een volwaardige e-learning omgeving te hebben.
Daarna laten zien wat Blackboard is en kan, en uitgelegd dat dat niet hetzelfde is als e-learning. Maar dat is toch een lastige discussie. En dat kan ik begrijpen, je kunt niet binnen 24 uur je ideeën over hoe iets eruit ziet helemaal bijstellen en positief over het nieuwe zijn. Dat verwacht ik ook niet dus alles is meegenomen.
Overigens zien een aantal mensen het wel, dus zo negatief ben ik niet. Maar of het beklijft als ik weg ben zal moeten blijken.

Ook Behrloo laten zien (serious gaming) en wat filmpjes die ik geschoten hebben op de HG, op techniek. Zalen vol met studenten die met de PC bezig zijn, vast of laptop. Dat maakte indruk, dat moest ik laten zien aan de Directie vonden de aanwezigen. Dat geeft een goed beeld van de benodigde faciliteiten wre gezegd.
'S middags (de pauzes zijn lang, ik mocht informeel lunchen met de Directie als kennismakingsgesprek) wat laten zien van google docs (samenwerken op Internet aan één document) en webconferencing. Voor een aantal mensen is dat echt een eye-opener, wat dat is en kan. Maar gebruiken is een probleem want het Internet (zowel binnen school als daarbuiten) is zeer traag, terwijl er niet eens studenten zijn op dit moment vanwege de vakantie. Ik heb de Internet-lijn zowat voor mezelf.

Daarna zijn we op dringend advie ('tip') verplaatst naar de zaal met PC's. Grote schermen, niemand kan elkaar zien. Einde open discussie.

Daarna werd er les gegeven in TCU (Thai Cyber University) een klein, dun en bevroren aftreksel van Blackboard. Maar geen enkele docent gebruikt het nu, de studenten ook niet. Ook zitten de studenten niet standaard in het systeem dus de docenten moeten nieuwe studenten zelf toevoegen aan de courses (lessen).

Voor mij was dit deel van de dag freewheelen, en morgen ook de hele dag als ik het goed begrepen heb.
Dan pas woensdag weer verder, maandag is er terugkomst van de studenten om te praten over hun cijfers + vervolg (studieadvies-achtige gesprekken schat ik zo in), dinsdag nationale feestdag.
Maandag ga ik met de Directie praten moet ik wel even voorbereiden wat ik precies ga zeggen. Maar lijkt me geen verkeerde plek om een aantal bevindingen voor te leggen...

Straks ga ik vogelen met de vogelaar door de stad zoeken naar doortrekkers uit Siberië. En morgen dus het weekend naar Doi Inthanon, 2000 meter hoog. Het is goed dat het weer opknapt want op die hoogte kan het knap hard regenen.

Laatste nieuws uit Thailand: in het midden (net ten noorden van Bangkok) heeft het zeer zwaar geregend en dreigen overstromingen. De moesson trekt zich terug en op de overgang ligt het regengebied.

En men heeft nu officiële beschuldigingen uitgebracht tegen Taksin. Hij wordt oa beschuldigd van 'ongekende rijkdom". Tja, met zo'n aanklacht hang je natuurlijk :-))

De training is begonnen

2007-10-17T09:51:00.000-07:00

Vanochtend is de training begonnen. Ik noem het 'an introduction to E-learning', maar ik weet niet of die nuance overkomt. Van het begin af aan is er door de opdrachtgever aangestuurd op een volledige training. En dat terwijl ik absoluut geen idee had wat de startsituatie was; wat was de ervaring met het inzetten van ICT-hulpmiddelen in het onderwijs, wat is de situatie rond ICT in de school en in Chiang Mai? Zonder die en veel andere voorinformatie is het ontwikkelen van een gerichte training mission impossible.Maar goed, de afgelopen 2 dagen wel wat informatie gekregen van diverse mensen, maar vandaag kwamer er 25 docenten.

Mooie zaal, naambordjes, een inschrijftafel met bloemen erop, een welkomstwoord van de president. Mensen van de HRM-afdeling (2) continu aanwezig om alles in goede banen te leiden zoals flipovers wisselen (moet P&O ook gaan doen als extra bijklasbaan!). Het niveau van het verstaan van engels viel me mee. Maar misschien dat men niet durfde te zeggen dat het niet te volgens was?
Op een gegeven moment is er wel een vertaalster ingezet en werd het wat levendiger in de zaal.....

In de ochtend heb ik vooral voorbeelden laten zien van video-learning (Politieacademie, NCALT), zowel CD als online-webbased.
Vooral om de gedachten los te laten dat e-learning alleen maar IT is maar juist gaat over leren met moderne media. Het blijft pedagogiek: kennis, vaardigheden en attitude verhogen, voorbereidend op de beroepspraktijk.

In de middag hebben we in discussiegroepen gesproken over leermethodieken tradioneel en met gebruik van ICT. Welke (nieuwe) werkvormen kun je dan gebruiken? Dat was leuk en op een aantal momenten werd duidelijk dat er mooie perspectieven liggen als er nieuwe tools worden gebruikt.

Morgen verder over welke tools en de praktische haalbaarheid. Want daar liggen wel grote problemen schat ik in.

Ik ben bekaf maar vanavond is er een officieel diner met Sunnee (opdrachtgeefster ) en de vertegenwoordiger van de PUM.
Dus ff een tukje en dan weer verder.

fotoos en film E-learning FEU

2007-10-16T09:57:00.000-07:00

Ik heb fotoos en een filmpje gezet op mijn picasa-site

hier

2de dag van voorbereidingen

2007-10-16T09:45:00.000-07:00

Gisteravond na het bijwerken van het blog de Heaminniman weg ingelopen om daar wat te drinken en daarna te eten. Enkele zaken bezocht, de meeste maken harde muziek dus weer verder gegaan.
Tot ik op een gegeven moment mijn telefoon miste. Waarschijnlijk uit mijn broekzak gegleden, die zakken zijn niet erg diep.
Stom. Nog teruggeweest maar niks gevonden. Dat was dus ff een dikke tegenvaller bah. M-aar het nummer is geblokkeerd dus er kan verder niets gebeuren.

Vanochtend door de chauffeur naar het toeristen-politiebureau gebracht en daar is in 10 minuten een verklaring opgenomen voor de verzekering. Ging snel en 2talig dus hulde.

Vandaag verder gegaan met het voorbereiden van de sessies met de docenten.
Mijn tolk voor de komende dagen heet Therata en is een IT-docente. En spreekt redelijk engels, volgens de anderen 'het beste'. dat wordt nog wat.
Na veel discussie begon ze te begrijpen dat e-learning niet hetzelfde is als IT-gebruik in een elektronische leeromgeving. Ze verwachtte dat ik software ging installeren en morgen computercursus ging geven, maar het werd ze allengs duidelijk dat IT slechts een middel is en dat het gaat om onderwijsdidactiek. Met behulp van IT in de breedste zin, dus ook film etc.

Bij toeval dook er een (papieren) sheet op over het leermodel van de FEU; action learning.
Dat komt goed uit, omdat e-learning gebruikt kan worden om dat model verder te verbeteren.
Al naar gelang de dag vorderde zag ze dat ook beter en werd ze enthousiaster, zeker toen ik haar wat voorbeelden liet zien die ik meegenomen heb (met dank aan de Politieacademie).

Dus één medestander heb ik al. En een belangrijke omdat ze de tolk is.
De zaal is verplaatst: we gebruiken niet de zaal met 25 PC's maar gaan in een gewone collegezaal zitten. Met beamer, dat wel. Maar ik wil niet direct de link met IT maken, eerst onderwijskundige diskussie.

Het wordt spannend nu. Morgen voor de leeuwen, maar wel boeddistische leeuwen (zie Tiger temple!)

Vanmiddag nog wat kaas en bruin? brood gekocht, lijkt me lekker want verder is het veel rijst.
De trip van het weekend naar Doi Inthanon, het vogelparadijs van Thailand (2500 meter hoog) is ook geregeld.

De eerste werkdag

2007-10-15T09:43:00.000-07:00

Het zit er al snel op, om 9.30 uur opgehaald door auto/chauffeur en om 4.15 alweer in het hostel.
Het zijn korte dagen in een thaise werkdag. Hoewel dezelfde mensen nog in de koffieshop van het hotel lopen dus niet iedereen werkt zo kort.

Maar reuze interessant!
Het begon met een sessie met Mevr. Sunnee, de docente die de ondersetuning gevraagd heeft.
Tesamen met 2 IT-docenten en het hoofd van de IT-staff hebben we de situatie besproken.
Al snel werd duidelijk dat de universiteit wél een eigen elearning omgeving heeft maar dat die niet gebruikt wordt.
Ongeveer 10% van de docenten gebruiken die omgeving, 5% van de studenten. Mevr. Sunnee wist van het bestaan van die omgeving niet af....
Dus om mensen nu te trainen in Blackboard of Sharepoint (nedelands of engels) is helemaal niet nodig, Ze hebben een thais systeem ter beschikking up en running. Het issue verschuift dus richting docenten wat te verwachten was. Waarom gebruiken zij die omgeving niet? Wat is hun opleiding in gebruik. Wat is de ondersteuning op didactisch gebied om hun onderwijs om te vormen naar digitale didactiek? dat blijft steken tot een training in het gebruik van het IT-systeem. En mijn ervaring is op dat punt: dat zet geen zoden aan de dijk. Absoluut niet.

Na een uitgebreide lunch in de shopping mall aan de overkant (ze hebben geen eigen kantine) met de Directeur gesproken. Die legt het probleem ook bij de docenten, aanschaf van IT moest voldoende support zijn. Dat FEU zijn eigen systeem heeft wist hij volgens mij ook niet.

Genoeg werk te doen dus, maar of het trainen van docenten nu de oplossing is... (retorische vraag).

Was wel een heel leuke dag.
Erg veel mensen in gele T-shirts (het is maandag = Fumibol dag), geen koffie in het kantoor, maar wel een kamertje met toilet in de vergaderzaal. Voor als het je teveel wordt?
Ik heb veel vragen gesteld, soms erg direct, en heb op alles antwoord gekregen. Ik weet niet of mijn gedrag cultureel acceptabel is maar iedereen bleef vriendelijk en glimlachen. We'll C.

14 Oktober 2550

2007-10-14T05:43:00.000-07:00

Ik zit hier onder een soort studentencampusgebouw, maar het is rustig. Heel oktober hebben de studenten vakantie heb ik begrepen.
Er hier is draadloos Internet vlakbij slechts 200 meter van mijn hostel. Handig en gratis.

Bellen met Nederland gaat redelijk (Voipbuster dus alweer gratis) al zit er nu zo nu en dan een hik op de lijn.

Gisteren een grote (jetlag-)fout gemaakt: zonder kaart de stad ingelopen, tenminste, dat dacht ik te doen. Maar na enige tijd kwam ik erachter dat ik niet zat waar ik dacht dat ik zat. Een rodi taxi genomen: 'naar het centrum' vroeg ik. Dan wordt je eruit gezet bij een koopcentrum/shopping mall, maar niet binnen de muren van de stad.

Afijn, na enig vragen toch nog bij de What Pra Singh terechtgekomen, die jammer genoeg behoorlijk ingepakt is vanwege onderhoud. Om de hoek een kapper gescoord, daarna met de taxi naar de Night market, was er vroeg dus nog niet veel stalletjes open. Alles is nu overdekt met tenten, ziet er heel anders uit dan van de winter. Eten, taxi (ruim 20 minuten= 30 Baht) en na enig zoeken het hostel weer gevonden. Naar bed (8 uur) en 12 uur geslapen!

Na het Thaise ontbijt in het fitnessparkje tegenover op een bankje gezeten en me eens geörienteerd op de kaart. Het is vandaag onbewolkt dus warm, maar in de schaduw goed te doen. Niet veel joggers, wel wat vogels (Myna voornamelijk, herriebeesten).

Het hostel (klik op link: witte gebouw bij 26) zit in het Noordwesten van de stad, in het verlengde van de startbaan van het vliegveld. Richting dierentuin. Het is hier wel voorzien van eet- en uitgaanstentjes etc, door de aanwezigheid van de Chiang Mai University en enkele grote hotels verderop. Ook een grote SPA, met alle massages en oliën die je kunt wensen. Duur in vergelijking met de massages langs de straat maar was wel goed om de jetlag er definitief uit te laten masseren.

Straks maar eens kijken in de buurt van de hotels, er zit ook een café 'drunken flower' waar ook expats komen volgens Lonely Planet. Eens zien hoe het avondleven er daarvan uitziet.

Ben al aan het denken over de komende dagen op de Universiteit, maar ik heb eigenlijk geen idee hoe het zal gaan. Morgen is heel belangrijk, dan kan ik voor het eerst aanschouwen hoe het eruit ziet op de school. Niet zoals het functioneert mét studenten, die zijn vrij. Maar wel wat de werkelijkheid is van de zaken die me tot nu toe per mail verteld zijn over ICT, denken over e-learning, strategie, opleidingsniveau van docenten met ICT, etc.

Aangekomen

2007-10-13T05:39:00.000-07:00

Zaterdag 13/10, 16.oo uur

Wat een luukse met de business class reizen. Vrijwel alle rijen kun je langsgaan (en er stond een lange op schiphol, gingen 400 mensen mee.) Dan in de lounge alleen was draadloos internet niet gratis wat een tegenvaller was dat :-((

En veel meer beenruimte, lekkere stoelen die kantelen, attente bediening met champagne, keuze uit zalm en andere lekker dingen. Maar het blijft een eind (ruim 10 uur) op de terugweg 12 uur (prijsvraag: waarom?)

Op Bangkok na lang lopen (dat Suvarnabumi is wel erg groot) weer in de lounge, lekker ontbeten en gratis internet daar dus wel. Het vliegveld ligt midden in de moerassen er staat heel veel water in zuid thailand. Vanuit de lucht is het groen (rijst) of water, wel 70% van het oppervlak. Het vliegveld verzakt ook om die reden, binnen 5 jaar na de bouw. Ramen knappek uit de sponningen, oneffen landingsbaan, etc...

In Chiang Mai stond mevr. Sunee Borisoot, de docente van Far Eastern University, op me te wachten samen met de vertegenwoordiger van de PUM. Ik kreeg geregen bloemetjes omgehangen, tradionele groet. Er was gewapende bewaking op het vliegveld, maar niet voor mij. Men is bang dat Taksin terugkomt nu er binnenkort verkiezingen zijn.

Naar het hostel (redelijk maar minder dan afgelopen december), even douchen en toen wat gegeten en afspraken gemaakt over de werkzaamheden. Sunee lijkt me een gedreven docent die graag vernieuwingen wil realiseren. Maar wat betreft ICT geen enkel idee heeft wat er speelt, wat er kan, etc. Uitdaging 1.

Ze spreekt goed engels maar ik ben bang dat het met de rest van de docenten (totaal 25) minder is. Uitdaging 2. Hoeveel meer nog?

Maandag beginnen we met een introductie bij de directeur en een assessment van de situatie binnne FEU. Dinsdag ga ik dan voorbereiden en woensdag begint de ' introductiecursus e-leraning'.

Het weer is hier aan het verbeteren werd mij verteld: het regenseizoen nadert zijn einde. Maar het is bewolkt, 27C ofzo en vochtig. Net was er nog een forse bui, maar tot nu de enige die ik gehad heb. Het zal steeds meer droog blijven zegt mevr. Sunee.

Gelijk met haar besproken of ik het volgend met een vogelaar op stap kan gaan. Zij gaat dat regelen. Er zijn hier nu meer vogels dan afgelopen winter, toen we hier ook waren (blader maar terug in de verhalen).

Het pension/hostel ligt wel 5 km buiten het centrum (voor de kenners en op maps.google goed te zien: de muur is de binnenstad) dus ik heb al een taxi genomen voor 20 Baht om er te komen (40 eurocent). Kan eraf.

Ga nu ff een kapper zoeken om de zaak wat te fatsoeneren en dan richting chinese market om een lekkere snelle mie te scoren.

E-learning in Chiang Mai

2007-10-11T05:37:00.000-07:00

Morgen (vrijdag 12-10) vertrek ik voor 2 weken naar Chiang Mai in Thailand.

Ik ga daar op de Far Eastern University 2 weken een introductie over e-learning organiseren voor de docenten. De FEU heeft ondersteuning gevraagd bij PUM, een organisatie die ondersteuning levert in derde wereld landen. En daarvoor experts selecteert en uitzendt.

Hoe het zal gaan heb ik geen idee van. Afgelopen jaar was ik nog in Thailand, op vakantie. Maar als vakantieganger door een land trekken of er werken: dat zal heel anders zijn. De cultuur begrijp ik een beetje, maar nu een aantal sessies organiseren met 25(!) docenten zal toch heel anders zijn dan over de markt lopen. Of de docenten handig zijn met ICT, of ze voldoende engels spreken? Werkt de ICT zoals wij gewens zijn in nederland?

Kortom, een uitdaging.

Via dit log ga ik regelmatig verslag doen en als het lukt ook fotoos oploaden (meestal via Picasa waar ik al fotoos heb staan)

En jullie kunnen natuurlijk ook commentaar leveren op de items in het weblog.

Sawadee khrap!

Lex en Helma in Argentinië

2007-09-28T05:15:00.000-07:00

Lex en Helma zijn weer eens in Argentinië.

Lees hun verhalen op de blog.

Walnotenoogst 2007 overweldigend

2007-09-21T05:10:00.000-07:00

De oogst van de walnoten is op gang gekomen. Ze zijn dit jaar vroeg en massaler dan ooit uit de boom aan het springen. De wind van de laatste dagen helpt daarbij.

Tot nu toe schatten we in dat we op 2000 walnoten zitten, die allemaal moeten drogen (eerst de buitenkant anders begint de schil te schimmelen; de binnenkant droogt langzamer) voordat ze gebruikt kunnen worden.

Als ik nu het raam uitkijk zie ik nog steeds veel noten in de boom. Het zal me niet verbazen als we boven de 3000 uit gaan komen, een superjaar.

25/9

Noot: we hebben de 4000(!) bereikt. De wind gisteren leverde bijna 700 noten op.

Vandaag was het al een stuk minder, dus het einde lijkt in zicht.

2 bijzondere ontmoetingen

2007-09-15T03:06:00.000-07:00

Enige tijd geleden kreeg ik een mail van een oude school- en straatvriend: Bert Wielema. Hij had mij gevonden via schoolbank.nl.

Van de week afgesproken om naar FC Groningen te gaan. Die speelden vrijdag thuis tegen Utrecht. En Bert heeft vaste kaartjes dus dat was snel geregeld.

Van de wedstrijd heb ik slechts een deel gezien (was niet erg: verloren met 2-0). Wel veel herinneringen opgehaald over vroeger, Vissering HBS en Jan Campert lagere school. Is wel leuk om die dingen herinneren. gaat me beter af dan korte termijn zaken onthouden :-))

Foto van Vissering HBS, 5B2

En vanmiddag stond er ineens een groepje mensen op de stoep, naar ons huis te kijken.

Bij kennismaking (fam. van der Laan) bleek dat een aantal uit de groep (3) ooit in dit huis gewoond hadden, van 1937 tot ongeveer mei 1940. 8 kinderen en 2 ouders woonden er. Het deel onder het rieten dak was toen nog stal, hoewel er waarschijnlijk wel een hooizolder was waar de 4 jongens sliepen. De 4 meiden sliepen in het voorhuis, boven in 2 betstedes.

Dan is het gebruik van het huis nu wel even wat ruimer....

Zij wisten nog van de tijd dat het Peizerdiep niet gekanaliseerd was en vlak voor hun huis langsliep. Dat is goed te zien hierop.

Voordracht voor de NBvP

2007-09-05T03:01:00.000-07:00

We hebben een voordracht gehouden voor de Nederlandse Bond voor Plattelandsvrouwen.
In café Ensing waren we uitgenodigd en we hebben daar verteld over de klederdrachten in ZO-Azië
Op de website van DitisPeize staat het verhaal (naar beneden doorscrollen)

Het landleven is leuk

2007-08-12T02:58:00.000-07:00

Nu het weer weer wat bijtrekt is het weer leuk om buiten te zijn.

In de tuin bezig zijn met snoeien, maaien, hakken, opruimen.

Minder leuk is het wespennest (foto: moeilijk te zien, het is het gat in de grond) waar ik met de bosmaaier inkwam: moest hard rennen! Mijn linkerhand was 2 dagen gezwollen van de steken. De volgende dag heeft iemand het nest zorgvuldig de nek omgedraaid.

En verder is het gras eindelijk gemaaid, de grond is nu weer stevig genoeg om geen sporen achter te laten. Al die regen hadden het doorweekt gemaakt.

Dus komen de ooievaars daar weer op af om de mollen en andere beesten te vangen.

Zie de fotoos op mijn picasa-fotolog.

3 dagen Drenthepad lopen

2007-07-03T02:52:00.000-07:00

afgelopen week 3 dagen langs het Drenthepad gelopen.

30/9: Eerst naar Diever gereden en vandaar door de Bossen naar Appelscha. Beetje regen maar temperatuur OK, en de regen werd steeds minder hard en slechts een enkele bui.

Verrassend landschap, mooie vennetjes met heide al licht in bloei, de zandverstuivingen bij Appelscha zijn fascinerend. Weliswaar is dat Friesland, maar wel mooi...

In Appelscha geslapen in hotel Appelscha, prima ettappe-plaats. 20+ km.

1/8: Daarvandaan naar Westervelde waar we een heel stuk over het Fochteloërveen liepen. Stralende zon, een genot om te lopen. En ik moet bekennen: het was mijn eerste keer en het viel niet tegen. Wat een mooi gebied. Nog 2 booomvalken gezien en de slangenarend ook?

De Kraanvogels zijn er nog wel maar volgens de natuuropzichter aan het andere eind van het Veen, en lopend doe je dat niet even.

Langs Veenhuizen naar Westervelde gelopen alwaar domicilie werd gekozen bij de Jufferen Lunsingh. Prima diner en een prachtige kamer. Mooi plekje! 20+ km.

2/8: Naar Norg en binnendoor via Lieveren/Altena naar Peize. Dit wijkt af van de officiële route maar wel het handigste om thuis te komen. 15+ km.
(noot december 2009: de route is omgelegd en komt nu op 200m langs ons huis vanaf Roderwolde de Peizermade in! Dat geeft perspectief op het verkopen van chocolademelk :-))

De rest van het pad gaan we ook nog doen.

Er staan wat fotoos op picasa.

weekje vakantie-werken

2007-05-27T02:50:00.000-07:00

Jaren geleden hebben Jurjen en Lisa een camping geopend in de Cevennen.

Mooi plekje, 600m hoog in de glooiende bergen.

En ze hebben het uitgebouwd tot een camping met een zwembad en allerlei andere voorzieningen.

kijk maar eens.

Elk voor- en najaar kun je meewerken en er is genoeg te doen. Dit jaar vooral veel houtwerk: er was veel gekapt om in de toekomstige aangroei de ruimte te geven. Dus veel sleepwerk van snoeihout en dood hout dat opgeruimd moet worden tot 50 meter buiten de camping (ivm. bosbrandgevaar). Grote stammen de de tractor uit het dal omhoogtrekken, de rest met de hand verslepen. Zwaar werk, bij 25 graden en warmer, schuine hellingen (30-45 graden).

En het branden van het kleine spul is heet werk bij die temperaturen!

Voor het grote hout komt een andere oplossing: het wordt versnipperd en is voor de winterhaard.

Het was leuk, lekker gegeten en gedronken en weer bijpraten.

Opening van de Bommelier route

2007-02-10T12:27:00.000-08:00

Op 10 februari werd de route door de Stenhorsten/Bommelier geopend.

Het was bitter koud: net onder nul maar een sterke Oostenwind.

Op diverse plaatsen zijn de verslagen al verschenen en daar maak ik dan ook verwijzing naar:

Op www.ditispeize.nl (dit was voor mij een onbekende site met lokaal nieuws!)
(noot: omdat het oud nieuws is staat het nu op www.ditwaspeize.nl )

Onderaan het item wordt verwezen naar een aantal fotoos.

Ik heb zelf ook enkele fotoos op het web gezet.

Er is nog steeds een leuke tentoonstelling over Bommelier in de Esrank (tot medio april).

Jetlag

2007-01-19T12:21:00.000-08:00

Jetlag

Een week zijn we thuis. De jetlag is nu wel uit het lichaam. Vroeg opstaan is wel handig ben je voor de file uit! Maar de emotionele jetlag blijft langer hangen. Zo donker als het hier is. 'S morgens geen zon maar wolken. Wind, veel wind, storm. Koud. Om 4 uur schemer, om 5 uur donker. Dat is heel hard wennen.

Maar goed we zijn weer aan de slag en dat is ook wel weer leuk.

Wat ook leuk is dat het programma Wie is de Mol (donderdag NL.1) is opgenomen in Thailand. Veel herkenning. Oude opnames kun je terugzien op de website (maar nu niet meer). Overigens: Alex is 'm.

De fotoos staan op picasa

Als laatste nog iets over de muziek. De meest bekende lokale zangeres is Tai Orathai. Op youtube zijn daar veel videos van te vinden (vaak met de teksten in het scherm, de Thai zijn gek op karaoke).

Zoet maar lekker op de achtergrond.

Same same but different

2007-01-11T12:18:00.000-08:00

Same same but different : het motto van onze gids in de bergen bij Chiang Mai. Blijft hangen zoiets. T-shirt met die tekst gekocht.

Vanuit de rivier Kwai naar het zuiden gereden, Ban .... nogwat alwaar na enig gezoek het hotel Nok noi (kleine vogel) werd gevonden. 's Morgens vroeg om 7 uur in de boot naar de drijvende markt. Ban ... lijkt een beetje op Giethoorn, allemaal kanaaltjes en mensen in kleine bootjes met verkoopwaar. Om die tijd is het nog niet druk van de toeristen uit Bangkok: die komen om 9 uur. Maar toch waren er al veel toeristenwinkels open op de wal. Na anderhalf uur weer terug op de wal en naar Bangkok gereden waar we wonderwel vrijwel rechtreeks naar het hotel reden (Bangkok is groter dan Amsterdam!). 's Avonds op de grote centrale nightmarket geweest maar die hebben we beter gezien.

Vandaag de laatste inkopen, wat luieren in het zwembad van het hotel.

Hoe was het nou?

Het was zeer leuk! Eerst alleen in het warme zuiden, daarna met z'n tweeen in de auto door het hele land en op het laatst met Akkie en Arend. Elke dag zon, soms meer dan 30 graden maar in het Noorden ook wel lekker koel. Maar die zon is echt heerlijk en 30 graden is in deze tijd te verdragen (niet al te vochtig.)

Eten is overal, niet altijd zeer gevarieerd maar altijd lekker. Slapen kan ook overal, niet altijd met airco maar dat is in deze tijd niet van belang. Soms wel harde bedden! Met de auto rijden is zeer gemakkelijk, er wordt zeer relaxed gereden, er wordt ruimte gegeven (ritsen), je ziet geen auto's met deuken. Mensen zijn zeer vriendelijk (natuurlijk wordt er onderhandeld over prijzen maar nooit met schelden en ander vervelend gedoe), en als je wat Thaise woorden kan is het helemaal makkelijk. Engels wordt nog niet erg veel gesproken. Maar menukaarten zijn vaak wel engels (en anders wijs je het gewoon aan).

Het was niet al te druk vonden we, zeker gezien het feit dat het hoogseizoen is. We konden in Chiang Mai op 30 december nog 2x2 persoonkamer vinden vlak bij het nieuwjaarsfeest! Massages zijn alom, wisselend in kwaliteit en prijs. Maar voor ontspanning na sloffen door de stad of een trek: heerlijk.

Vogels viel wat tegen, maar dat komt door de winter. Had ik verkeerd ingeschat. Toch nog wel mooie vogels gezien oa op de trek in het Noorden. Reden om hier in februari te zijn of Maleisie te doen.

Is er niks fout gegaan: ja zoals altijd waar we zijn. Beurscrash met 20%, bomaanslag in Bangkok (toegeschreven aan Taksin-clan), vloedgolf op de kust van Songklan, zeer koud in het Noorden (voor Thaise begrippen).

Saawadi khrap

Tiger temple

2007-01-09T12:15:00.000-08:00

Tiger temple: Dierentuin op boeddhistische grondslag

Voor info klik hier.

Kanchanaburi

2007-01-08T12:12:00.000-08:00

We naderen Bangkok. De temperatuur loopt op, maar er is voor het eerst ook wat bewolking met gisteren wat regen. Who cares.

Vanuit Chiang Mai naar het westen gereden tot tegen de Burmese grens aan: Mae Sariang. Daar wat rondgehangen en uitgepuft van de trekking. 2X gegeten in het beste restaurant tot nu toe, tegen goede prijzen ook nog: ongeveer 1 euro pp.

De volgende dag via de grensweg naar het zuiden gereden. Veel slingerweg, zo nu en dan politiecontrole. Deze weg wordt veel gebruikt door smokkelaars en ook zijn er vluchtingen vanuit Birma omdat daar nog steeds een oorlog plaatsvindt (Shan en Karen tegen de regering). Maar witnekken zijn geen doelwit van de politie en als ze wat vragen in het thais lach ik wat terug, zeg "swadi cap" (goedendag) en geef gas: gaat altijd goed.

Onderweg nog in een grot geweest, zeer niet toeristisch (tot de knieen in het water gelopen door de rivier in het bijna donker), veel vleermuizen en mooie glinsterende stalagtieten en -mieten. Na afloop mochten we zelf bepalen wat we betaalden aan de 'gids'.

Doorgereden naar Mae Sot, centrum van de teakindustrie. Een vermoeidende reis door de vele slingers in de weg, dus vroeg naar bed. Maar de disco verderop in de stad dacht daar anders over.... Afijn 's nachts werd het toch stil. Gelukkig maar want de volgende dag zijn we dus hiernaartoe gereden. 500 km over goede wegen. Maar het wordt drukker omdat we Bangkok naderen.

Kanchanaburi ligt west van Bangkok, en hier ligt de rivier de Kwai met de beroemde brug. Verderop de hellfire pass waar 100.000 mensen (locals en oorlogsgevangen) gewerkt hebben aan hele stukken van de Birma spoorlijn. En ook meer dan 10.000 omgekomen zijn. We hebben ook nog een stukje gereden met de trein, maar niet over de brug. Het is ons niet duidelijk waarom de gids zei dat de tickets te duur waren, wat een blah...

Morgen weer iets dichter naar Bangkok, woensdag de auto inleveren en nog ff shoppen. Het zit er bijna op.

Weer terug in Ciang Mai na de trekking

2007-01-04T12:07:00.000-08:00

Oudjaaravond gevierd bij de oostpoort van de stad. was heel leuk en niet al te druk. Balonnen (zie foto hieronder) versierden de hemel en soms ook vuurwerk (11 uur, en ook om 12 uur). Er was een podium met een groot optreden maar om 11 uur werd dat afgebroken. Wellicht omdat er bommen waren ontploft in Bangkok? Of omdat er een ballon in de 10 kilovolt hoogspanning vloog en alles in het donker ging ? Om 12 uur was alles afgelopen. Na een kort vuurwerk ging iedereen huiswaarts en om 12.45 was het al heel stil op straat.

De volgende ochtend om 9 uur vertrokken, eerst 80 km rijden de bergen in (Noord) en dan nog 3 uur stevig lopen voordat we in een Akka-dorp kwamen. Rust, een riviertje, lekker eten (taak van de gids) en een douche (rivierwater = brrrrr). Aan het kampvuur gezeten het werd al snel koud op 800m hoog in de bergen en vroeg naar bed: dat doet iedereen in een bergdorpje.

De volgende ochtend weer stevig gelopen tot aan een andere rivier. Daar gelunched en toen de olifanten-ride. Dat is heel leuk naar boven maar naar beneden toch iets minder, dalen kunnen olifanten erg slecht. En als er dan nog een puber van 1 ton tussendoor rent is het soms hachelijk op 60cm brede paadjes. Maar goed, na 2 uur in het volgende dorp (Akka) aangekomen voor de overnachting. In de rivier gebadderd en dat was weer erg koud!

De volgende ochtend gewacht tot de mist was opgetrokken en toen op het bamboevlot gestapt. Het vlot was 7 meter lang en hooguit 2 meter breed van lange bamboestammen. Dat blijkt toch wel behoorlijk stabiel te zijn (hoewel de rivier niet echt woest is in de droge tijd).

Voorop een visserman met een uitgooi-net dat soms in een boomstronk blijft hangen dus dan is het paniek(?), stoppen, achteruit om alles weer los te krijgen. Veel lachen en zo rustig 3 uur de rivier afgezakt. Na de lunch doorgelopen naar een Lahu-dorp. Andere stam, andere gewoonten?

Wij kunnen het niet goed ontdekken maar de gids wel. Die legde uit dat er 4 'soorten' Akka zijn (verschil in kleding maar ook cultuur, etc.) en 5 'soorten' Lahu. Wat ons opviel is dat de Lahu veel meer dieren hebben rondlopen vooral kippen (hanen ! die kunnen niet klokkijken !!), eenden en honden. Dat leeft allemaal dicht op elkaar en erg hygienisch gaat het er niet aan toe. Wat ook opviel was het verschil in ontwikkeling tussen de bevolking in Noord-Laos (2 jaar geleden) en waar we nu geweest zijn: veel meer brommers, zonnecellen, muziek, winkeltjes in het dorp, minder klederdracht, etc. De kinderen kijken tv terwijl de ouderen nog de traditionele nieuwjaarsdans uitvoeren (Lahu).

De laatste avond dus een groot feest voor het nieuwjaar, maar toch op tijd op bed omdat het dansen nu niet echt spannend is. Beetje linedancing in een cirkel om een centrale boom onder begeleiding van een soort fluit.

Na de koudste nacht van de hele trip (6 graden in de ochtend) via een korte wandeling bij de tuktuk gekomen die ons terugbracht. Daar was een dikke massage voor nodig om de spieren weer soepel te krijgen en nu net op de nachtmarkt gegeten. Nog wat laatste inkopen (Aart heeft een bronzen Boeddha gescoord) en dat was het weer.

Morgen naar het zuiden met zijn 4-en in de auto. Waarheen weten we nog niet.

Chiang Mai -2-

2006-12-31T12:06:00.000-08:00

Arend en Akkie zijn gekomen; samen om 12 uur nog een biertje gedronken op straat. Effe uitblazen van 24 uur reizen en bier is goed tegen jetlag.

Volgende dag wat door de stad gelopen en 's middags naar de grote bloemententoonstelling 20 km. ten zuiden van de stad. Geen kaartjes meer te koop. Met wat creativiteit van een Thai (meelopen met een groep, die hebben altijd meer kaartjes in de voorverkoop gekocht dan er nu aanwezig zijn) zijn we gratis binnengekomen. Hollanders.

Het was inderdaad gigadruk met mensen. Een aantal nationale tuinen (100x100m) met soms wat lokaal handwerk. Ook tuinen met bloemen. Een orchidee kwekerij. Bij de echt grote internationale tuinen (japan, nederland, ...) zijn we niet gekomen. Er zou een hoge piet(in) komen kijken en dan wordt alles afgezet.

Thai-en gaan dan langs de weg zitten om te kijken, een zeer gedisciplineerd volk toch. Maar wel jammer dat we onze hollandse bloemen niet konden zien.

's Avonds weer gegeten op de Nightmarket, gigagroot met etensstalletjes en verkoop van alles wat te verkopen is. Gigantisch groot, en zeer druk. Goed gegeten (voor een habbekrats).

Gisteren eerst verkast naar een ander hotel (te veel lawaai de hele dag/nacht van de tuktuks), vervolgens wat watjes bezocht en daarna aan het shoppen geweest. Zeker 6 km het centrum uitgelopen om een speciale winkel te vinden. Met sawtheung (busje) terug.

Vandaag naar de dierentuin geweest. Dat is echt een dierentuin met muziekoptredens etc. Zal wel omdat het zondag is (erg druk) en omdat het oudjaar is? En de opening van de Koala-beertjes onderkomen. Chiang Mai is een rustige stad tov Bangkok maar wel leuk met veel markten, restaurants en vriendelijke mensen. Autorijden en fietsen is geen probleem ze geven ruimte en er wordt niet getoeterd op straat. Er zijn hier wel veel meer toeristen dan we de afgelopen 2 weken gezien hebben maar in vergelijk met Bangkok valt het mee.

Morgenochtend om 8 uur (!) gaan we 4 dagen de bergen in, lopen en slapen. Naar verschillende volken oa de Akka (met de lange nek.)

Alvast een goed 2007 gewenst! Akkie, Else, Arend, Aart

Chiang Mai

2006-12-25T11:46:00.000-08:00

Problemen met het Internet in deze regio na een zware aardbeving in Taiwan. Langzaam of onbereikbaar.

's Avonds in Sukothai het kerstdiner. We deden ons tegoed aan morning glory (sinds Vietnam op de wishlist van Else) en we hadden seafood flambe met echte vlammen. En aart had kip in wijnsaus. Wel 450 Baht stukgeslagen.

Naar Doi Inthanon doorgereden via binnenwegen. Leuk rijden en soms ook fout (vraag nooit of de weg 'die kant op is' terwijl je ergens heen wijst. Het antwoord is altijd ja.) Doi Inthanon is een zeer vogelrijke berg/park met het hoogste punt van Thailand (2500m). De vogels zijn nu echter in het zuiden (te koud, vonden wij ook). Overnacht in een hutje (1200 meter hoog) met 4 bedden, dus we hadden extra dekens van de andere bedden. Minder koud dan de tent (Nam Nao) maar toch wel fris.

's Morgens om 6 uur gevogeld maar niet veel gezien.

Daarna langzaam de berg afgereden en watervallen bekeken die nog best groot zijn ondanks de droge tijd. Binnendoor naar Lamphun gereden met de hoogste stupa van Thailand. Verder niet veel gedaan en snel het restaurant uitgerend toen de karaoke echt vals begin te worden (was al vrij snel).

Nu dus Chiang Mai. Wel toeristisch maar lang niet zo druk als Bangkok. Veel Wat's, veel meer dan Bangkok.

Vanavond Arend en Akkie ophalen van het vliegveld.

Sukothai

2006-12-24T12:02:00.000-08:00

Vanuit NongKai

Vanuit NongKai zijn we naar het zuiden gereden, via allerlei leuke binnenweggetjes. Niet altijd makkelijk te vinden (engelse teksten op de borden zijn vrijwel alleen op de hoofdwegen) maar met een GPS kun je je toch een beetje oriënteren.

Leuk uitstapje gemaakt naar een archeologisch park waar mensen 5000 jaar geleden strukturen hebben gebouwd in het basalt. Halfoverhangende stenen met Bhoeddha's eronder, een bad, etc. Heel rustig behalve een schoolklas kinderen die nog nooit farangs hadden gezien (?) en dus moesten we uitgebreid op de foto's. Verder gereden, weer eens fout gereden en langs een fantastisch restaurantje gekomen. Geen woord engels maar het eten en de uitspanning: fantastisch (GPS-coordinaten beschikbaar). Langs de weg werden vleermuizen verkocht maar dat hebben we maar gelaten. Kun je die eten?

Nam Nao National Park

Eind van de middag aangekomen in Nam Nao National Park (900 m hoog). Bungalows waren uitverkocht maar we konden wel een tent huren. Snel opgezet (om 6 uur gaat het licht uit) en extra dekens besteld. Het zou koud worden! En dat werd het. Alle Thaien (het was erg druk, wel 300 mensen op de camping) liepen met mutsen en sjaals en handschoenen te bibberen. (Het verhaal gaat dat er Thaien zijn die denken dat je bij 0 graden Celcius dood gaat...). Om 8 uur was het al 15 graden dus maar vroeg naar bed.

Om half zes 's morgens was het al een drukte van belang: heel veel mensen gingen de zonsopgang bekijken 5 km verderop, dus aankleden en in de auto. Nou dat hebben wij maar gelaten maar om 7 uur zaten we aan het ontbijt (6 graden): soep en een soort oliebollen die je in de koffiemelk (susu) doopt. Een grote wandeling gemaakt door het park en prachtige vogels gezien oa. een trogon.

Sukothai

Doorgereden naar (New) Sukothai en een luuuuks guesthouse (600Baht/nacht) gevonden in het centrum. Vandaag naar het oude Sukothai geweest. Fiets gehuurd en zowel binnen als buiten de muren gekeken. Naast veel oude boeddha's en tempels ook veel vogels gezien vooral buiten de muren. oa een Shrika, Fantails en Asian Koel.

Bijzonder. Op de fiets langs de tempels is rustig en veel mensen zijn er niet, eigenlijk, terwijl het toch wel een bijzonder gebied is. Omdat het hier laagland is, is de temperatuur weer wat aangenamer (25 C overdag).

Naar Do Inthanon

We gaan nu richting bergen van het Noorden (Do Inthanon National Park) dus de mutsen kunnen weer uit de la gehaald worden. Donderdag komen we in Chang Mai aan waar Arend en Akkie die avond ook aankomen.

de Kip is gekelderd

2006-12-22T11:41:00.000-08:00

2 jaar geleden waren we ook al eens in Laos. Een van de leukigheden is de munt: de Kip. 1 euro leverde toen 10.000 Kip op, nu ruim 12.250 Kip. De Kip is gekelderd met 10% per jaar. Hoewel de prijzen laag zijn ben je toch al snel miljonair.

Goed, we zijn dus in Laos geweest. Gisteren de auto geparkeerd bij de Friendship bridge, uitstempelen, met het busje overrijden en dan een visum kopen voor laos. Loket open, papier erin, geld erin, loket dicht: wachten. Ander loket gaat open en er worden 2 paspoorten gezwaaid. Visum. Dan naar het volgende loket, waar alle gegevens worden ingetikt op een computer. Letter voor letter omdat ons schrift toch heel anders is dan dat van Laos.

Daarna met de taxi naar Vientiane (20km) en hotel gezocht/gevonden aan de Mekong. De stad is tov 2 jaar geleden veel meer toeristisch geworden, internet cafees, restaurants en lekker eten (echte koffie en echt frans brood: overblijfsel uit de franse bezetting.) 's Avonds gegeten bij een Indisch restaurant, voor de afwisseling.

Vandaag de Wat Saket nog eens bezocht en veel zijde ingeslagen. Else heeft een North Face jas gekocht omdat het toch wel wat koud is. Voor onze begrippen valt het nog wel mee (15 's nachts en 25 overdag) maar in het Noorden van Thailand is het kouder met vorst in de bergen. En daar gaan we nog heen. Mensen in Laos en Thailand lopen met handschoenen en mutsen, er worden extra dekens ingevlogen(!)

's Middags weer terug naar Thailand. Dat ging heel wat sneller aan het loket.

de Mekong!

2006-12-20T11:37:00.000-08:00

Phimai is leuk maar klein een dorp. Er waren niet veel restaurants en wel een nightmarket maar daar kon je wel kopen maar niet zitten eten. Na wat zoeken een resto gevonden waar ze een soort hotpot serveerden, nou heet was het en niet alleen in temperatuur! Jammer genoeg mislukte de foto van de olifant die achter Else stond toen ze zat te eten: de olifant had het door en liep snel verder.

Na een prima nacht (lekker stil en dekens) naar het Noorden gereden.
Voor Khon Kaen afgeslagen naar een zijdeweversdorp waar ze zijden ikat weven. Mooi om te zien en bijzonder omdat ze de draad verven voordat ze die weven: dat is goed mikken dus om de patronen te maken!
In een museum alle lokale klassieke patronen bekeken onder begeleiding (deur van slot, licht aan etc). Blijkbaar is het kostbaar spul. Nieuwgemaakt is het al 60 euri/meter.
In Khon Kaen inkopen gedaan bij de vrouwenontwikkelingsgroep. En gelunched.

Daarna doorgereden naar de Mekong waar we nu 100m vanaf zitten. Morgen naar Vientiane om daar ook zijde te scoren maar ook omdat mijn visum voor Thailand te vroeg afloopt. Even het land uit/in levert een nieuw toeristenvisum op voor 30 dagen. En Vientiane is leuk.

Wel 300 km gereden dat is veel tot nu toe maar goed te doen. We gaan naar een terrasje aan de Mekong.

Het wordt kouder!

2006-12-19T11:36:00.000-08:00

18 december

's Ochtends de ronde in Ayuthaya gedaan. De Wat's liggen verspreid door de stad, deels ook buiten de ringgracht zoals we gisteravond met de boottocht gezien hebben. Bij de meeste Wat's zijn de buddha's verwoest (in de oorlogen met de Birmezen, ook buddhisten! what's new in Iraq?).

Na in de vroege ochtend de belangrijkste bezocht te hebben, via de A2 naar Khao Yai National Park gegaan, een groot park (2000 km2) met vogels maar ook veel apen, olifanten en 3 tijgers. 's Middags aldaar rondgezworven en oa een prachtige specht en een zwemmende Anaconda gezien. Het was aardig koud tegen de avond, de wind staat stevig door (NO droge moessoen) en op 900m hoogte is het dan echt koeler. 's Nachts in bed (400m hoog) onder een te dun laken was het best koud dus fleece aan. Thaien lopen overdag met jassen en mutsen, het is winter!

We hebben geprobeerd een dagtocht te regelen met een vogelgids, maar die heeft ze echt zien vliegen. Voor een hele dag (05-19) vroeg hij 2500 Baht pp, dat is 110 euro voor ons samen. Absurd. En hij bleef erbij dus toen waren we snel klaar. Dan maar niet.

19 december

Dus 's morgens naar Phimai, bijna 150 km verder NO. Het rijden gaat me steeds beter af, zelfs alle knoppen weet ik al te vinden al gaat soms de ruitewisser als ik wil afslaan. De wegen zijn redelijk en het verkeer ordelijk dus dat levert geen problemen op. Phimai is een klein dorp (engelse teksten ontbreken, no english spoken). Hier staan overblijfselen van Khmer-tempels die gebouwd zijn nog voor Ankhor What. Lekker rustig rondgelopen, zoals het hier overal rustig is (behalve hier in het Internet cafe waar rijen jongeren elkaar beschieten via Internet.)

Daarna naar de oudste/grootste boom van Thailand gelopen de Banyan tree. Is 1 vierkante km groot! Het is een boom die steeds in de breedte wortelt met luchtwortels. Beetje kermisachtig met in het midden fotoos van de koning (of zijn zoon?) die hier ooit geweest is. En allemaal eetstalletjes eromheen zodat je niet hoeft te vergaan van de honger. Eten in Thailand is niet heel gevarieerd maar wel heel lekker. Vaak kortgebakken groente op rijst of noodles, met kip/varken of hier vandaag eend. En soepen in vele vormen en hittes, hot not for europeans.

Morgen de kortste dag van het jaar dus dat wordt uitslapen. scheelt wel 30 min. hier ....

Ayuthaya

2006-12-17T11:33:00.000-08:00

We zijn er ! en na enig zoeken (engelse teksten op de borden ontbreken vrijwel) en hebben een guesthouse. Dat ging goed. Straks op de boot in de 'gracht' van de stad (het is een oude vestingstad) naar diverse Wat's en de ondergaande zon fotograferen. En eten op de nightmarket.

zaterdag

Maar eerst nog de zaterdag. We waren vroeg op pad naar Wat Ben (nogwat..: marble temple) vlakbij het huidige koninklijk paleis. Bij toeval stuitten we op een ceremonie voor een intredende monnik: hij gooide geld in de lucht (afscheid nemen van de aardse zaken?) dat door de omstanders enthousiast opgevangen werd. (De bedoeling is natuurlijk wel dat je het daarna in de donatiebox van de Wat gooit). De monnik ging in ceremonie naar binnen waar het, na enig gedoe, in een hoek discreet van een wit gewaad werd omgekleed in het traditionele oranje gewaad. Daarna nog diverse ceremoniele zaken en hij was ingetreden.

Wij hebben de vele vele boeddha's bekeken en heel bijzonder er waar zeer vrouwelijke exemplaren bij (uit de Sukothai tijd) maar ook één graatmagere. En als je steeds vast om het hogere te bereiken is dat een betere uitbeelding dan al die volle beelden.

Te voet naar het oude paleis van de koningen, Teakhouse.

Het huis is in diverse kleuren van binnen en sommige mensen (ook familie) mogen wel in het ene deel maar niet in het andere deel, afhankelijk van de kleur. Koning Rama V heeft veel in Europa gereisd en er stonden dan ook vele zaken uit Europa uitgestald die hij had meegenomen. Zelfs een bad! De bediendes moesten het water naar boven dragen en in een vat gooien aan de andere kant van de muur. Als de koning de kraan open draaide kwam er water uit : een bad met stromend water dus ....
Daarna met bus en waterbus over de rivier naar china town. Dat was me een partij druk (zaterdagmiddag) niet normaal. Nauwe straatjes, verkopers en auto's, alles door elkaar en de hete zon erop. Taxi ingesprongen en gevlucht.

Terug bij het hotel zijn we direct vertrokken om de huurauto op te halen. De taxichauffeur wist wel de weg te vinden maar niet het huisnummer dus na 3 kwartier filerijden (4 km gereden!) uitgestapt en na vragen eindelijk gevonden. Een gloednieuwe Toyota, 27 km oud. Smells new. En dan naar het hotel, links rijden tussen al die tuktuk's, bussen en brommertjes. Airco op 10 voor de afkoeling en zonder kras aangekomen. Daarna is Else haar broek gaan passen die ze op maat gekocht had, was niet goed, kom vanavond maar weer terug. Om 10 uur was de broek wel goed.

zondag

Vanochtend eerst moeten zoeken naar de ingang van de snelweg. De meeste snelwegen (tollwegen) in Bangkok zijn op de 1ste verdieping, maar waar kom je erop??? Na 2 rondjes door de stad (zondag dus niet te druk) gevonden en al spoedig met 80 km de stad uit naar Bang Pa-in. Hier is het zomerpaleis van de koningen (Rama 5/6/7) met hele Europese invloeden maar ook één heel Chinees huis. Prachtig allemaal. En lekker rustig, groot park met zachte muziek en her-en-der wat Thaise groepjes. En dus nu in Ayuthaya

en morgen ...

morgenochtend het oude centrum in dat als hoofdstad diende in het verleden met 1 miljoen inwoners over een rijk dat zich uitstrekte tot in Laos en Cambodja. Daarna noord-oost de Isaan in. Richting Vientiane (Laos).

Aart en Else in Bangkok

2006-12-15T11:31:00.000-08:00

Terwijl ik van Ko Phi Phi via Phuket naar Bangkok reis, doet Else dat vanaf Peize. Alles gaat op rolletjes dus donderdag 's morgens rolt Else haar trolly uit uitgang B. Met de taxi snel naar een hotel om daar bij te praten en bij te komen van de lange zit. Na een kort gezondheidsslaapje de straten in de omgeving verkend en heerlijk gegeten in een straatrestaurantje. Daarna een stevige voetenmassage (helpt echt tegen jetlag) en daarna rustig de nacht in.

Vandaag de belangrijkste bezienswaardigheden gedaan: het Royal Palace en Wat Po. Prachtige gebouwen met veel goud, glitter, boeddha's etc. Daarna aan de rivier gegeten bij een pier waar de busboten af en aan varen. Handig zijn die stuurlui, komen snoeihard aanvaren maar liggen prachtig stil tegen de kade. 30 seconden later varen ze alweer verder. Zeer efficient vervoer. Op de straten is het veel minder. Over 8 km terug deden we 3 kwartier (100 Baht); gelukkig wel een airco in de taxi. Vanuit ons hotel kijken we op een heel groot dubbeldeks verkeersknooppunt en er staat/rijdt continu file van 7 uur s morgens tot na 9 uur 's avonds. Brommer is nog het meest efficient denk ik (en gevaarlijk).

's avonds heeft Else nog even een broek besteld, 24 uur service. We'll c.

Else schrijft nog even geen vervolg op het bericht dat ik stuurde. Wat we vandaag hebben gedaan komt morgen wel. Nog een nacht hier en dan morgenvroeg met de auto weg. Net de auto opgehaald en door Bangkok gereden: nou dat is wel een klus. Links rijden, files, taxies die lane-switchen. Afijn, krasloos thuis.

Klaar met duiken

2006-12-12T11:27:00.000-08:00

Maandag ben ik na het duiken op zoek gegaan naar het memorial monument van de tsunami. Een klein tuintje met de namen van (alle?) personen die omgekomen zijn op Ko Phi Phi. En enkele foto's en teksten. Met iemand gesproken die de tuin had aangelegd en ook vrienden had verloren. Verder is er geen aandenken/museum.

Daarna de berg opgelopen, 160 meter hoog viewpoint. Niet hoog maar in de volle zon wel! Uitzicht over de baai, je ziet goed hoe smal het stuk is tussen de ene en andere karstberg (het is eigenlijk een wantij dat 1-2 meter hoog is bij vloed, meer is het niet). De watergolf kwam van 2 kanten en sloeg in het midden tegen elkaar en sleurde daarna alles weer het water in.

Daar voor het eerst wat vogels gezien. In het dorp zijn veel vogels maar allemaal in kooitjes voornamelijk bulbuls omdat die mooi zingen. Weer afgedaald en in een restaurantje terecht gekomen van een fransman (circa 55 jaar). De foto's van zijn motor hangen aan de muur, maar hij heeft hem niet meer. Hij woont hier nu 7 jaar en gaat nooit meer weg. Thaise vrouw en personeel. PC met veel (oude: zoals U2) muziek waar hij de hele dag mee bezig is om die in volgorde te zetten. En wijn, redelijk van kwaliteit. Hoe hij hier terecht gekomen is? Tja gewoon rijden en dan stoppen ! De tsunami heeft hem net niet geraakt, het water kwam tot aan het trapje van zijn restaurant.

10 duiken in 5 dagen. Nog nooit gedaan maar wel leuk. En goed voor de skills. En omdat er niet altijd leuke vis te zien is, is het beter een aantal dagen te gaan, dan is de kans groter. Vandaag o.a. mooie Kuhl's Stingray, Morene eel, inktvissen, en nog veel scholen vis terwijl er druk gejaagd werd. Actie!

Morgen naar Phuket en dan vliegen naar Bangkok waar Else donderdagmorgen komt. Hoop ik. Als de treinen op tijd rijden.

Vlak achter de hoofdstraat is het leven van de locals: dag en avondmarkt met eten, poolbiljarten. Eén straat verder weer vol met toeristen. Het verhaal schijnt dat net na de tsunami de locals eigenlijk weg wilden en enkele concerns toen de grond gekocht hebben. De locals zijn niet allemaal weg maar hebben niks aan de drukke voorkant. Daar zijn alleen veel restaurants, kroegen, etc. Over 2 jaar is dit net zo erg als Phuket of zelfs Ibiza, 24 uur herrie met dronken Engelsen en Zweden (veel!). Afgelopen nacht slecht geslapen het was party naast mij.

Ik zit in een internettent met voor me een heel grote foto van net na de tsunami. Alles aan de westkant is weg en dat is nu nog steeds kaal. Het schijnt dat de golf half de baai is ingedraaid en zodoende een deel van de kust niet echt geraakt heeft (oostkant van de baai).

Ko Phi Phi

2006-12-10T11:10:00.000-08:00

Alweer 3 dagen gedoken, het went alweer goed. 2 duiken op een dag met bijna 2 uur rusten.

Gisteren naar Hin Muang, een rotsenformatie op 40km zuid van KPP. Met 16 man in een speedboot, 2 uur bonken in benzinelucht. Binnen 5 minuten na aankomst lagen we er al in, langs het vaste meertouw naar beneden (stroming!) omdat de eerste rotsen pas op 10 meter onder het oppervlak liggen. De dive-master daalde als een gek maar had het op 28!!! meter diepte wel gezien: foute meertouwtje. Weer omhoog en na 13 minuten 100 meter verder gesleept. Daar dreef het goede touwtje ... Ik had het toen wel gezien en ben gaan relaxen op de boot, hoewel zo' n klein ding klotst de hele tijd op de golven.
2 uur later om een rotsformatie heen gedoken met o.a. batfish en 2 turtles. Was mooi. Daarna weer 2 uur tegen de wind en golven in bonken naar huis. Zeer vermoeiend en om 5 uur bekaf. Vroeg het mandje ingerold.

Vandaag de local boat genomen, lekker ontspannen met 6 anderen op een grote boot met koffie etc. Naar rotsen op 3 km zuid van KPP. Helaas water met slecht zicht (< 10 m) en dus weinig spectaculairs gezien, behalve 3x lion fish. Er waren haaien maar mij hebben die niet gezien (anderen van onze boot wel, die waren 50m verderop het water ingegaan, zo kan het verkeren)

Dus nu. Om 3 uur gedouched, es effe kijken of er nog wat te zien is van de tsunami. Omdat ik 300 m van de kustlijn zit, en op 3 meter hoogte, vrees ik niets, behalve een aardbeving en dat kan makkelijk op de Birma breuklijn. Onderwater zie je allemaal van die getande magmabollen liggen dus het kan hier wel tekeer gaan.

Temperatuur is nog steeds goed (ook van water 30 graden C) soms wat regen en soms wind; meestal niet.

De eerste kerstbomen hier al gezien, maar de Thaien weten eigenlijk niet waarom...

Het eten is lekker, veel snel gebakken groente met kip rijst etc. Wat je verwacht en toch niet al te spicy (wel opletten!).

Bon ga nog wat kuieren (niet vóór, aan het strand: dat is zandvoort-drukte in smalle straatjes.)

Ko Phi Phi na de eerste duiken

2006-12-08T11:01:00.000-08:00

Een ontzettend toeristisch eiland.
De Lonely Planet (sept. 2005) rept nog over enkele hotels en een aktie van de overheid om het eiland ordelijk in te richten en op te bouwen. Niets van dat alles: revolutiebouw van het ergste soort. Alles aan elkaar gebouwd, van goudwinkel tot cd-shop tot massageshop tot etc vul maar in en veel kroegen. En de hele dag tot 's avonds laat hoor je het geluid van bouwen, lopen mensen met betonijzer en zakken cement op draagkarren door de straten, etc.
Gisteren bij aankomst aan de rand van het strandje gezeten. Vreemde gewaarwording: 2 jaar geleden kwam hier een golf van 2-3 meter hoog ineens om de hoek (het is een baai tussen hoge karsttoppen) en pletterde op het strand. En nu zit ik hier... niets meer van te zien. Hoewel, vlak bij mijn hotel (300 m verderop het binnenland in) wonen mensen in golfplaten huizen. De have-nots denk ik.
Ik heb een prima bungalo, geheel prive want op het gehele rijtje is er niets verhuurd. Het eiland is nu 50% vol, het seizoen moet nog beginnen.
Bij aankomst gisteren gelijk de duiken geboekt en vanochtend was het zover. Naar 2 eilanden vlak ten zuiden van KPP: Maya Corner en Bedi Nok. 2x 60 minuten op maximaal 17 meter, was ff wennen maar de tweede was al een stuk beter (rustiger).
Gezien o.a.: schildpad (3, waaronder hele grote); schorpioen-vis (niet te zien tenzij je hem ziet -vrij naar Cruyff); 2 inktvissen; en... zeebra-haai! Die sliep gelukkig en ik heb hem niet wakker gemaakt. Je schijnt hem te kunnen aaien. vraagje van Lex: hoe vaak?
Morgen weer 2 duiken o.a. naar een wrak

Kho Phanom Bencha

2006-12-06T10:58:00.000-08:00

Vanochtend gewekt door de school achter me. Kinderen komen binnen en groeten netjes de juf/meester. Daarna op het plein verzamelen, muziek&zingen en dan gaat de bel. Vervolgens ordelijk de klas in. Echt een land voor Wilders met deze normen en waarden. Hoewel hier ook nog wel moslims zijn maar veel minder dan in Hat Yai.

Er was dus gisteren wel een beetje feest, op het parkeerterrein bij de haven was eten, muziek en dans. Maar niet echt best, de dansjes hadden wel een soort choreografie maar de timing was meestal ver te zoeken. Was niet iets om lang bij te blijven zitten. Toch hebben de muggen me te pakken gehad dus dat wordt malaria of knokkelkoorts. We'll c.

Krabi is veel en veel toerischer dan wat ik tot nu toe gezien heb. Veel internetcafe's, guest houses en travel agency's. Maar verder niet veel aan. Dus daarom vanochtend een brommertje gehuurd om naar Kho Phanom Bencha National Park te rijden, 25 km verderop. Mooie watervallen en natuur was er beloofd. Maar ja het regent niet (droge wintertijd) dus de watervallen waren niet veel soeps. En over de vogels zwijgen we verder maar, de mooiste heb ik onderweg gezien ! Dus na een tweetal uren weer terug. Omdat de spieren toch wat stijf waren van de trappen gisteren er even een Thaise massage tegenaan gegooid. Gebeurt in een airco ruimte. En als een airco het doet dan gaat-ie aan op HOOG. Mens wat koud ik was blij dat ik buiten stond !

Hoewel Krabi aan de kust ligt en een baai heeft zie ik niets van tsunami-schade. En de vloedgolf bouwde zich juist in een estuarium op. Ook geen foto's of andere herinneringen. Misschien morgen, als ik op Ko Phi Phi ben.

Dan wat minder belevenissen neem ik aan, beetje duiken en op de aperots zitten tussen alle andere witnekken. Dus ook wat minder verhalen.

Groet uit een enigszins bewolkt Krabi

de verjaardag van.......

2006-12-06T09:30:00.000-08:00

Nu snap ik waarom iedereen in het geel loopt !
Na het schrijven van het vorige stukje kwam ik het cafe uit en liep recht in de muziekcorpsen en ook hele lange rijen mensen erachteraan. In het geel. Want:

DE KONING IS JARIG.

5 december 2549 is hij 80 jaar oud geworden. (ze tellen in After Boeddha ofzo hier.) En Bhumibol is op een maandag geboren, dus geel (kennelijk de kleur van die dag). Alle rijen mensen (duizenden) liepen naar het community terrein waar ze in rijen staan te wachten. Op wat? Op de nationale aanbieding van het cado, in elke stad gelijk.

Elke wijk heeft 2 'bollen' die bloemen moeten voorstellen. En die worden, wijk voor wijk, aangeboden voor de foto van de king op een tafel gezet, kniksje en weg. De bollen worden snel weggezet (geel links, wit rechts) en dan komt de volgende wijk. Er stond een rij van 100 meter dus ik ben nu afgetaaid: er gebeurt verder nix. Geen feest, geen drugs, geen alcohol, geen sex vandaag, zei een Thai. Wat saai (omdat het ook sinterklaas is...)

Afijn terug naar het dorp en wat eten. Alle tv's laten de ceremonie in Bangkok zien.

Krabi

2006-12-05T09:26:00.000-08:00

Nog steeds heet maar iets meer wind, dit is aan de kust.
2 dagen in fuur hotel (4 euri pn), het is hier toetistischer het toestenbord is afgesleten dus sri for de tiepfouten.

Zowel Hat Yai, Trang als dit stadje is niet veel soeps. Veel lawaai dat wel van de brommers etc. Moest zelfs de oordoppen in vannacht.

Gisteren nog wel met de buurman door het parkje van Trang gelopen, hij noemt het joggen maar dat is het echjt niet. Lijkt me niet slim bij die temperatuur hoewel enkelen dat wel doen. Wat leuk en met de brommer heen en terug. Efficenient vervoer, kost 20 Baht en er rijden vele mannetjes met brommers. Gaat snel in het verstopte verkeer. Daarna pizza geteten in een doodstil restauramtje. Bij het afrekenen kreeg ik er een verhaal over jehova bij dus snel betaald.

Vancohtend 9 uur met de buurman (die ook reisoperator/gids is) naar Krabi, met tussensdtops. Voor een gigaprijs maar vooruit je bent maar een keer op vakantie (1400 Baht !!!)
Eerst naar het park Khao Pra Bang Khram (ook wel Nor Chu Chi) voor de vogels: KLIK HIER. Na 2 uur lopen in mijn eentje op route b/c/d nog geen vogel gezien (wel gehoord) en toen hield het op: volkomen verdwaald. In je eentje lopen is toch al niet slim (stel dat er een slang bijt) maar verdwalen is ook niet slim.
Na veel zoeken de weg terug gevonden. Wat een &^%$$ park, slecht aangegeven zeg. Wel mooie borrelende meertjes gezien het is hier nogal vulkanisch (oja?). Een meer was helemaal blauw en het borrelde.
De 'gids' had het nog het nog over gehad om te gaan zwemmen maar toen ik na 2.5 uur terug kwam bij de auto zijn we langs alle bronnen gesjeesd naar een restaurant om te eten meneer had honger ofzo.
Daarna doorgereden naar Wat tham Seua en ben daar boven geweest: 1212 treden, 600 meter (geloof ik niet helemaal.)

Maar met 1 liter water was het verder vrij simpel en een mooi uitzicht en wind om af te koelen. Tijdens de tocht naar boven voor iedenren even een gebedje gedaan en in de voetafdruk vam Boeddha gestapt (mocht eigenlijk niet!) Dus mijn Kharma is weer in orde.

Bon dit was het weer.

Oja ik had een kamer zonder lawaai gevraagd is er net toch veel muziek achter. Feestmuziek! het is een feestjaar, koning Fumibol zit 60 jaar op de troon en dat wordt het hele jaar gevierd. Dat gedonder met Taksin is of no importance. It s the king that counts.

Tale Noi, toch!

2006-12-04T09:25:00.000-08:00

Tale Noi, toch!

Omdat het toch niks werd in het dorp, in de middag de bus verder genomen naar Trang. Geen zin in een doodlopende steeg ! (zie Dead-End Street gisteren)
Met de public bus naar Trang gegaan, met muziek. Zeg maar muziek met een bus eromheen: niet normaal. Ik zat recht onder de basspeakers en we huppelden echt op de beat naar voren. Heel anders dan de meest zoetgevoisde muziek die je overal hoort.

In Trang een logies gevonden voor 200 Bath (4 euri), naast een reisbureautje die na enige uitleg wel een tocht wilde organiseren naar Tale Noi. Privé.

Vanochtend vroeg weg 7 uur en om 9 uur het water op. Ondertussen nog een hond aangereden, driver rent naar buiten om....te inspecteren of zijn lak er nog op zat !! Nog veel te doen voor de PvdD!

Het meer is niet wat je denkt: open water. Nee het is begroeid met een soort riet/gras en eilanden van waterhyancintplanten die alles verstoppen. Soms een enkele lelie maar het echte bloeien moet nog komen. De watervogels lopen over de waterhyacint, de enkele bootjes manoevreren eromheen.

Er was niet veel te zien, februari is beter begrijp ik (zeggen ze achteraf...). Wat leuke waterhoentjes, een kite (mooie maar veelvoorkomend), 3 ijsvogels en veel slangenhalsvogels en zwaluwtjes. Dat was het wel. Op de kant nog een groep waterbuffels in de modder gedrenkt tegen de zon&hitte. Na 2 uur weer op de wal en net voor de lunch weer in Trang. Ook weer gehad, weten we weer. Niet doen in december.

Onderweg door leuk terrein gereden met karstbergen en rubberplantages.
Ook nog stieren gezien, gisteren (zondag) ook nog wel in het voorbijgaan stierenvechten gezien. En nog een doodgereden hond midden op de weg, badend in het bloed. Een probleem in dit land begrijp ik, die loslopende honden.

De jetlag is wel over maar het wennen aan de hitte is er nog niet. Vooral het vochtgehalte is soms teveel, dat je 's morgens aan het ontbijt alweer zweet terwijl je net uit de douche komt is lastig.
Morgen Krabi, met 2 mooie natuurparken (volgens Lonely Planet)

Groeten vanuit een zeer lawaaiig internet café: hier zitten 6 jongens een of andere schietwedstrijd onderling te houden en het lawaai is vreselijk.

Dead end street

2006-12-03T09:23:00.000-08:00

Je hebt wel eens van die dagen dat je denkt dat je briljant bent maar dan blijkt dat toch weer niet zo te zijn.
Ik wil naar Tale Noi, een groot vogelreservaat vlakbij Pattalung. Dus de bus genomen vanuit Hat Yai. Maar ooit een dagtrip vanuit Volendam geboekt naar Marken? Lukt je niet ! Wel vanuit Drachten, Maastricht etc. En omdat English-Spoken hier erg weinig is (yes yes yes als je iets vraagt) zit ik hier in een dead end street.

Terwijl het vanochtend zo snel ging: heerlijk thais ontbijt rijst/gestoomde groente in een restaurant dat als sprinkhanen werd overvallen door een bus chinezen. En daarna met brommer-tuktuk naar het busstation en nog geen 10 minuten later al hiernaartoe. Dus om 10 uur in dit dorp. Langgerekt en ondanks dat het zondag is druk. Scholen zijn open, erg veel kinderen hier dus alle dagen les.

Afijn we zien wel. Morgen naar Krabi daar is een mooi natuurpark heb ik gehoord van iemand. En dat ligt meer in de toeristenroute. Er staat wat over in de Lonely Planet (niets over Pattalung, nu weet ik waarom...)

Dus geen vogels vandaag, afgezien die in kooitjes zitten bij winkels en tempels. Dat het winter is kun je wel zien, weinig bloeiende bomen/planten behalve de flame tree. Een aantal mensen hebben een extra vestje aangetrokken. Koud! Ik zweet peentjes.

Eerste dag in Hat Yai

2006-12-02T09:20:00.000-08:00

De eerste volle dag. Ik begin al te wennen aan de warmte (27) en vochtigheid, en gelukkig was er ook wat wind vandaag dus best uit te houden. Eerst gaan ontbijten, na wat lopen kwam ik in een Indisch tentje met pannekoeken. De eigenaar zat met een grote stalen beugel om zijn been. Vanwege 'de bom van 16 september'. Op de hoek ontpoft, en hij had een splinter gekregen.
Er is in het centrum veel bewaking, vooral rond de echte ontaarde instituten als McDonalds en Pink Lady (massage plus...)

Daarna naar de VVV gelopen, die mij wist uit te leggen dat het stierenvechten buiten de stad werd gehouden. Vandaag!!
Tuktuk geregeld, maar toen we aankwamen waren er wel stieren, maar geen mensen.
Geen vechten vandaag. Goed van de VVV zeg!

Na de siësta naar de Wat Hat Yai Nai gelopen, met een mooie liggende Boeddha.
Tijdens het fotoos nemen werd ik gewenkt door een gezin dat zat te eten vlak naast een kist. In de kist ligt de gestorven broer van de oudste man, hij wordt morgen verbrand. Nu zitten ze erbij en eten een goede maaltijd.
Ik mocht mee-eten en dat leverde een leuk gesprek op. Wat een leuke ontmoeting.

Terug met de TukTuk de stad in alwaar het feest is naast de McDonald, met zang, dans, muziek. De stad is mooi aangekleed met slingers, veel knipperende lampjes.

Morgen naar Pattalunga en Tale Noi. Tale Noi is een deel van een groot meer met veel vogels. In februari zijn er erg veel, maar nu misschien ook al. We zien wel, de reis is al een beleving op zich (met de bus).

We gaan nog even de stad in, met alle feestelijkheden lijkt me dat leuk.
De meeste mensen komen op de brommer, veilig met een helm op. De andere mensen die op de brommer zitten (1-3 soms 4!) hebben geen helm op...

Aankomst Hat Yai

2006-12-01T08:50:00.000-08:00

Wat een eind is het altijd weer.

Eerst naar Schiphol, maar ja: als iemand zich voor de trein gooit loop je wel uit je schema. Gelukkig hij leefde nog (voor hemzelf niet gelukkig?) dus weer snel verder en nog op tijd op Schiphol. Dan is het alleen maar zitten en proberen te slapen.

In Bangkok op het nieuwe vliegveld zelf mijn koffer doorgezet naar Hat Yai op advies van mensen op Schiphol. Daarna weer wachten en na een vlucht van 1,5 uur om 4 uur in Hat Yai. Heet, vochtig, jetlag etc. Maar met wat chocola van de Sint slaan we er ons doorheen (! ook hier!).
Hotelletje in de Lonely Planet geprikt en met snorder naartoe laten brengen.

50 Baht meer betaald dan in een officiele metertaxi = 1 euro... oef.

Hotel in het centrum, airco, redelijk schoon maar ik ging bij het afdrogen al door de handdoek heen. Dus wel veelgebruikt.

Nu een wandeling door de stad, even internetten etc.

De winkels staan vol hier: ongeveer 4-5 verkoopsters per balie in een winkel, en geen of slechts één klant. Karakteristiek beeld van Thailand, was ook al op het vliegveld zo. De hele dag staan ze te hinken van het ene been op het andere, te stoffen, etc. Maar iets verkopen?

Vrijdagmiddag dus druk met moslims, vooral vlak buiten de stad. Met de snortaxi in een heuse file gekomen omdat iedereen naar de moskee moet. Alles in de pickup truck, mannen voorin en vrouwen achterin de open bak. Handig die sluiers!
Al enkele volgesluierde vrouwen gezien maar nog wel de ogen vrij.

Bon ga wat verder kuieren.

Vertrek naar Thailand

2006-11-29T08:48:00.000-08:00

Morgen vertrek ik naar het zuiden van Thailand, Hat Yai. Ligt tegen de grens van Maleisië. Het weer is prima. De vlucht van Bangkok naar Hat Yai is vertraagd, dus ik moet 6 uur wachten (bericht via SMS zo gaat dat tegenwoordig). Het nieuwe vliegveld Suvarnabhumi Airport is nu enkele weken in gebruik en ik hoop dat ze de koffers nu wel kunnen vinden (de eerste week waren 40% van de koffers niet op de juiste vlucht gekomen heb ik begrepen.)

In Hat Yai een paar dagen de jetlag doorslikken oa door naar een stierengevecht te gaan (de stieren worden niet dood gemaakt mevr. Thieme) en een Thais boksgala.

Hat Yai ligt tegen Maleisië en heeft relatief veel Islam inwoners waaronder ook extremisten/separatisten die bomaanslagen plegen.

Na een paar dagen ga ik verder via Trang naar de westkust. Onderweg nog wat natuurparken in om te vogelen met mijn nieuwe kijker.
Dan neem ik de boot naar Ko Phi Phi (koo-pipi zeggen ze). Ko Phi Phi is zwaar getroffen door de tsunami 2 jaar geleden maar de wederopbouw schijnt goed te gaan. Gaan we nog zien.

Op het eiland ga ik in ieder geval een aantal dagen duiken (wellicht ook al eerder, we zien wel.)

Daarna via Phuket naar Bangkok waar Else op de 14de komt.

Vleermuis gevonden (dood)

2006-08-27T08:35:00.000-07:00

Afgelopen week lag er plotseling een vleermuis dood in de tuin.

Nu heb ik wel een paar keer een vleermuis gezien in de tuin en ook gehoord met het luisterapparaat van Dick PA2DW.

Maar dat er één dood zou neervallen had ik nooit verwacht. Waarom valt er één dood neer?

Ik heb er fotoos van gemaakt en opgestuurd naar een vriend.

Hij denkt dat het een laatvlieger is.

Op zijn advies is de vleermuis nu in een potje gedaan met spiritus

zodat ze onderzocht kan worden in Leiden (Naturalis collectie).

Waterberging in de Peizemade

2006-08-11T08:31:00.000-07:00

Al meer dan een jaar loopt er een groot onderzoek in het kader van de waterberging in de kop van Drenthe. Dit onderzoek is opgedrongen door de provincie Groningen, waarbij de vraag niet was of er waterberging moet gaan plaatsvinden maar hoe. Dat de afvoer in Groningen niet zo best is, is bekend. Bij Noordenwind kunnen ze in Delfzijl en Lauwersoog geen water uitslaan [geen gemalen, alleen maar laag water] dus dan moet het maar ergens opgeborgen worden....

Afijn, na veel onderzoek en brede maatschappelijke discussie is er nu een voorkeursalternatief. Dat houdt in dat het water ongeveer 400m noord van ons huis komt te staan, ongeveer ter hoogte van het bruggetje over het Peizerdiep. Wat dat water dan voor effecten heeft op de grondwater- stand in dit deel van de maden is niet duidelijk. Nu al is de kwel in de winter zodanig dat het water uit de poel over het land naast ons loopt. En de kelder soms voorzien wordt van 10 cm water.

Lees het hele verhaal hier

Nagekomen bericht uit Lagos

2006-08-11T08:27:00.000-07:00

Op vakantie in Lagos/Nigeria zijn we ook in een kindertehuis(je) geweest. zie blog van 6 juli 2006

Daar begrepen we dat ze op zoek waren naar een nieuwe plek, en er zelfs al één gevonden hadden. Nog even opknappen en dan verhuizen!

Maar dan dit bericht uit Lagos van Arend en Akkie:

==================================

Hallo allemaal

Dit is het laatste nieuws over het kindertehuis in oprichting in Ikeja en typisch iets voor Afrika en vooral Nigeria

Wat het kindertehuis in Ikeja betreft gaat het slecht. Twee weken terug met Laya (manager van kindertehuis) naar het huis geweest om te kijken of het onkruid al verdelgd was en of de tegelzetter al klaar was maar tot onze verbijstering troffen we het pand leeg aan. Zelfs de wc , stortbakken, wasbakjes zijn van de muur en grond los gehaald, buiten zijn de watertank en pomp verdwenen. De wacht erbij gehaald en Laya vroeg hem wat er gebeurt was. Er waren mensen gekomen die de spullen mee mochten nemen volgens hem en meer van die wazige verhalen o.a. dat er helemaal niets in de kasten had gezeten. We hebben hem toen in de waan gelaten dat we hem geloofden en zijn weggegaan met de opdracht dat hij niemand meer mocht toelaten. Daarna zijn we vrijdag met security van Wamco teruggegaan deze heeft alles nog eens met hem doorgenomen maar geloofde er ook weinig van. Terwijl de securityman de politie ophaalde kwam er een van de bloemenverkopers van de weg vertellen dat de wacht alles uit het huis had gehaald en verkocht. De wacht heeft een paar keer een poging gedaan om die jongen aan te vallen maar kon door onze chauffeurs weer tot kalmte gebracht worden. Politie heeft alle drie betrokkenen meegenomen en ze mochten op het bureau nogmaals hun verhaal vertellen. Het beruchtste bureau van Ikeja....... Toen het zo goed als zeker was dat ze er alle drie bij betrokken waren zijn we met z'n allen naar een hogere beamte gegaan. Deze vroeg hoeveel naira hij had gekregen voor de watertank en hierop antwoorde hij met 5000 N , 2500 N voor alle stoelen en dan nog iets voor 3000 N. De wacht begreep volgens mij niet dan dit een bekentenis was maar voor de politie was het genoeg. Ze zijn gearresteerd. Laya en ik zijn toen terug gegaan. De volgende dag hoorden we dat er nog 6 "helers" zijn opgepakt waarvan er weer twee zijn vrijgelaten. De politie gaat met de heren langs alle plaatsen waar ze iets verkocht hebben of doorverkocht hebben en proberen zo nog iets terug te vinden.

De watertank is weer terecht en nog wat kleinere spullen. Ondertussen zijn er deze week nog twee jongens opgepakt.

Laya heeft deze week besloten om niet meer verder te gaan in Ikeja en zoekt nu een huis dichter bij het huis in Surelere. Kan dan vaker en beter controleren wat er allemaal gebeurd. Ook is ze bang dat het nu niet meer veilig is omdat er ook aereaboys bij betrokken zijn. Ze verwacht dat deze jongens zeer vervelend gaan doen als ze toch door gaat in Ikeja. Zaterdag a.s. gaan we de laatste wc pot uit het huis halen, dan kan ze die misschien in het bestaande huis gebruiken.

Dit is dan het einde van het Ikeja huis en we zullen maar afwachten wat en of ze iets anders vindt voor de kinderen.

Dan ook nog iets leuks. Margareth, het meisje met de halve vingers aan een hand is geadopteerd door een dame uit Utrecht. Die zal wel niets meer tekort komen.

En wij gaan natuurlijk door in het bestaande huis met bezoekjes en melkdonaties en wat er verder maar nodig is.

Tís alweer voorbij

2006-07-09T07:07:00.000-07:00

Zondagmiddag 9 juli. We zijn alweer thuis na een doorwaakte nacht in het vliegtuig. De reis is zo kort dat van slapen nix terecht komt omdat er ook eerst nog een maaltijd naarbinnen gewerkt moet worden. ...

Er is nog wat te vertellen.

Donderdags zouden we gaan kanoën maar het regende weer heel hard de hele ochtend. Het is regentijd maar zoveel water als er deze week gevallen is, is toch niet normaal zei Akkie. Dus heb ik me maar als regenmaker gepositioneerd tegenover de chauffeur (Nigeriaan), die kon dat wel begrijpen.
Dus 's middags naar het museum in Lagos, waar naast Benin bronswerk ook de geschiedenis van de volkeren van Nigeria te lezen is (dat zijn 3 grote stammen en wel 50 "etnische groepen"). Vroeger veel kleine rijkjes, veel oorlog, veel sjeiks en Oba's, veel doden ook. Het laatste deel gaf een overzicht van alle regerings- en juntaleiders na de dekolonisatie. Dat zijn er veel! Klap op de vuurpeil: de auto waar Murtala Muhammed inzat toen hij vermoord werd. Een Mercedes.

Lekker gegeten in een restaurant al viel zo nu en dan de stroom uit maar dat is normaal. NEPA staat voor Nigerian Electricity and Power Association maar beter is: Never Expect Power Anytime.

Het huis heeft een generator die dan in 5 seconden de power supply overneemt. De tijdklok in de generator leert dat dat in 50% van de tijd aan de orde is....

Vrijdag vroeg naar Lekki Conservatory, een half (nou ja in de regentijd wat meer) ondergelopen moeras-mangrovegebied waarin een vlonderbrug doorheen is aangelegd. Weer leuke vogels gezien (bijeneter, mooie spreeuwen) maar geen krokodillen.

'S middags kwam de kledenman op bezoek en is er druk gezoicht en gehandeld om mooie tafel- en dekkleden te kopen. Wat rustiger dan op de markt! Vervolgens in een Thai's restaurant gegeten, heel lekker maar ze mogen de generator wel wat sneller starten....

Zaterdag alweer. Met de boot door de kreken van de Lagoon naar het strand, ruim een uur varen. Daar koloniaal in een hut gezeten aan de rand van een dorpje, tegen de zee aan. Terwijl de boys van de lokale bevolking onze vleesjes schroeiden discussieerden we over het land en de vooral de toekomst van het land. T wordt em niet schatten we zo in, het project zal niet slagen (zie enkele dagen terug.)

Flessen leeg en vleesjes op, weer in de speedboot terug. Deels door de haven. Wat opvalt is de gigantische hoeveelheid schroot (gezonken schepen) die overal liggen, veel meer dan bijv. op de Caribische eilanden die regelmatig getroffen worden door orkanen. Maar in Nigeria is windkracht 6 al heel bijzonder..... Maar schroot wordt niet opgeruimd, niet in de haven en niet op het land. Het land is een gigantische vuilnisbelt aan het worden, er staan wekelijks duizenden 2de hands auto's op de wal in de haven maar die oude worden niet tot schroot gemalen.

En daarna dus naar het vliegveld, geen bewaking dit keer maar op zaterdag zijn er geen (lees: nauwelijks) files. En files zijn het grootste gevaar omdat overvallers die wat willen dan de kans hebben (of als je een lekke band hebt.)

Kindertehuis en Wamco

2006-07-06T07:05:00.000-07:00

Vanmorgen naar het Hearts of Gold Children’s Hospice. Met 2 grote tassen kleren en een envelop met geld in de auto er naar toe. We werden verwelkomd door de eigenaresse, mevrouw Theresa Omolaja Aredoyin, die erg blij was met de kleertjes. En met het geld natuurlijk. Daar gaat ze de buitenkant van het huis van schilderen. Ik moet zeggen dat alles er erg keurig uitzag, voor Nigeriaanse omstandigheden. Schoon, met voor elk kind een eigen bedje (donatie van Unicef). Er zijn nu 34 kinderen, waarvan de laatste eergisteren is binnengebracht Door de politie: gevonden in een halfafgebouwd en leegstaand huis. Een heel klein babietje, maar wel levendig en ze ziet er uit of ze “goed” is. Van de 34 zijn er ongeveer 10 kinderen niet gehandicapt. Vijf daarvan zijn tussen 3 en 5 jaar en gaat naar een kleuterschooltje in de buurt. Ook een prima schooltje, met kleurig speelgoed en prentenboekjes en wandplaten met cijfers en oefenmaterialen (rechts en links, boven en beneden, voor en achter, enz). De andere 5 zijn nog babies.

Er worden op dit moment alleen nog gehandicapte kinderen opgenomen (behalve in geval van nood, zoals het nieuwe vondelingetje). Er ligt bijvoorbeeld een jongetje met een waterhoofd en vreselijk dunne armpjes en beentjes, die is binnengebracht met zijn broertje, Dominique. Dat broertje zal wel overleven, van de ander is het maar zeer de vraag. Dominique was heel wild toen hij binnenkwam, alleen om zich heen slaan en bijten. Beide jongetjes zijn zo’n jaar of 3, 4, misschien 5. Je vraagt je af in welke omstandigheden ze tot nu toe hebben overleefd. Nu is Dominique een van de kinderen die tegen je aan kruipt als je bij ze gaat zitten. Hij praat niet, maar wil je wel vasthouden. Net als Beauty, een meisje van 5 met een waterhoofd , dat niet kan lopen, maar wel duidelijk kan aangeven wat ze wil: ze klimt langs iedereen omhoog tot op je schoot. Jimmy kan alleen liggen, op zijn buik of rug, maar kruipt op die manier naar je toe en maakt geluidjes om je aandacht te trekken. Aandacht is wat de kinderen duidelijk te kort komen. Ze zijn schoon en goed gevoed en gekleed (ze waren allemaal in hun beste kleertjes voor het bezoek), maar het is duidelijk dat ze alleen aandacht krijgen voor verzorging: om eten te krijgen of gewassen te worden of zo. Er wordt niet met ze gespeeld en ook niets gedaan om hun ontwikkeling te stimuleren. Dat is natuurlijk ook moeilijk, met zoveel kinderen die allemaal hun eigen behoeftes hebben. Ook is er niet voldoende ruimte in het huis voor een echte speelkamer. Er is één tamelijk kleine kamer waar de ongeveer 10 niet-babies liggen op plastic/schuimrubber matten. Als je oefeningen met ze zou willen doen, moet je eigenlijk een aparte ruimte hebben. Ook is het moeilijk met één kind iets te doen, omdat ze allemaal je aandacht willen.

Akkie en ik hebben het er over gehad wat je zou kunnen doen om echt verbeteringen te stimuleren. Dat is gecompliceerd, al is het alleen maar omdat het moeilijk is gemotiveerd personeel te krijgen hier om voor gehandicapte kinderen te zorgen. Die worden vooral gezien als een straf van god, dus moet je je er niet te veel mee bemoeien. En het personeel wordt uiteraard niet dik betaald. De eigenaresse is zeer gemotiveerd en heeft geld om het huis plus personeel in stand te houden, maar ook voor haar zijn er grenzen aan wat ze kan doen. Ze krijgt hulp: Wamco bijvoorbeeld doet maandelijks een donatie van melk en melkpoeder. Akkie is via familie thuis op zoek naar een goed tweedehands busje. Donaties leveren geld op voor medische behandelingen van sommige kinderen. Zo redt ze het voorlopig. Maar er zijn veel plannen die nog niet gerealiseerd kunnen worden: een tweede huis, waar alleen gehandicapte kinderen wonen en waar ook een grotere ruimte zou zijn voor een schooltje voor hen.

Ik ga als ik thuis kom eens praten met Manon (van de Pabo) en Geiske (van Gezondheidszorg) of er niet een multidisciplinair team van studenten naartoe kan gestuurd als stage of afstudeeropdracht. Er zijn hier wel expats waarbij de studenten kunnen wonen voor een paar weken.

Aan het eind van de middag zijn Aart en ik naar Arend op de fabriek gegaan en hebben een rondleiding gehad. Het leuke van een Afrikaanse fabriek is dat je van alles kunt zien, wat thuis achter gesloten deuren gebeurt: de lege en de volle blikjes zie je boven je hoofd in rijen voorbij komen. Het is ingewikkelder dan verwacht: er worden blikjes gemaakt (van platen staal, laklaagjes, datumstempels, blikjes opbouwen uit 2 stukken, melk erin, deksel erop, steriliseren, homogeniseren, afkoelen, etiketteren, weer datumstemples, inpakken, kwaliteitscontrole, opslaan) en 2 soorten melk gemaakt (op recept de ingredienten mengen) en 3 soorten poedermelk gemaakt (waaronder chocoladepoeder) in 3 soorten verpakking.

Alles gezien. Leuk.

Maandag en dinsdag: Lekki Market en Badagri

2006-07-05T06:25:00.000-07:00

Maandag zijn Akkie en ik naar Lekki Market geweest, zoals Aart als schreef. Die markt is redelijk dichtbij, ook op een van de eilandjes vóór Lagos. Net als Victoria Island, waar we wonen. Lekki heeft een groot stuk “art”, naast de etenswaren en zo. Veel mooie dingen gezien. Maskers en stoeltjes en andere houtwaren uit alle streken. Ik vond 2 leuke beeldjes met kralen, maar de prijs was me te hoog. Ook zijn we op zoek geweest naar “tradebeads”. Voor de kenners: venetiaanse millefiori-kralen zijn speciaal gemaakt als handelswaar voor deze streken. Ook koraal is heel waardevol. Die kralen worden gedragen door gezagsdragers bij bijzondere gelegenheden. oraal vind je niet meer op de markt, de millefiori wel (als je goed zoekt). Er was één man die mooie had, maar die vroeg er ook te veel voor, vond ik. Je moet wel goed weten wat je zoekt en hoe je kwaliteit kunt herkennen, want anderen kwamen met veel slechtere waar aan, tot geschilderde millefiori aan toe. Na 2 kraampjes weet de hele markt waar je naar zoekt, namelijk. Verder gezocht naar een vervanging van mijn keniaanse schaakstukken. Wel een schaakbord gezien, maar de stukken waren lang niet zo mooi als die ik had, dus ook niet gekocht. Wel munten voor mijn vader, en bronzen kralen.

We vertrokken ’s morgens om een uur of tien. De chauffeur, Edwin, brengt eerst Arend naar de fabriek (vertrek half zeven, aankomst kwart over zeven), moet dan terug door het spitsuur en zit gegarandeerd vast in de file. Dat kan tussen de anderhalf en twee-en-een-half uur duren. Dus voor 9 uur kan akkie nergens naar toe. Kan ook 10 uur of later worden. En aan Edwin ligt het niet. Dat is een betrouwbare vent die ook de wegen in Lagos goed kent.

Na Lekki zijn we nog langs een dure expat-winkel geweest om te kijken of die een schaakbord hadden, maar ook die hebben het niet. Soapstone is echt Kenia.

We waren tegen half 3 thuis. Om half drie moest Edwin weer naar de fabriek om Arend op te halen, die vroeg naar huis wilde. Die was om een uur of 6 binnen. Het verkeer in Lagos is een ramp. Straten zijn slecht, overal verkeersopstoppingen waar busjes rechts en links langs proberen te wurmen, zodat in heel korte tijd de boel helemaal vast zit. Het betekent wel dat op normale dagen, als arend werkt, je maar een paar uur het huis uit kunt om iets te doen, en dan vooral vast zit in het verkeer.

Dinsdag naar Badagri, met Arend, die een dagje vrij had genomen. Dus we konden vroeg weg én Arend kon nog uitslapen ook. Dat was anderhalf uur rijden naar een stadje aan de oude slavenkust. Er is een slaven-museumpje, met gids, wel schattig. Een gruwelijk verhaal natuurlijk. Wel zijn de teksten duidelijk over het feit dat slaven al lang gehouden werden voordat de europeanen erin gingen handelen. Bij Badagri hadden alle landen hun eigen stuk grond waar ze slaven verzamelden voordat ze verscheept werden: Brazilianen en Portugezen en Engelsen, Nederlanders, Spanjaarden. Duidelijk is dat we daar de Portugezen dik verslagen hebben, zowel in landbezit als verscheepte slaven.

Er is een eilandje voor de kust waar ze dan naartoe werden gebracht en ingescheept: the point of no return. We zijn met een visserbootje over gezet en hebben de route gelopen. Daarna nog even naar een vissersdorpje verderop, waar we hebben gepraat met een man die daar een nieuwe missie aan het stichten was. Op dat eindje alleen zagen we al 2 verschillende kerken. Gewoonlijk zie je er tientallen op een rij langs de straat. Hoop op het volgende leven houdt arme mensen hier op de been.

De terugreis vroeg bijna 3 uur: veel slow-slows (= files).

Lang weekend Ibadan

2006-07-03T06:18:00.000-07:00

De regen vrijdagochtend was de zwaarste buiengolf van de laatste jaren. Dat was te merken want het verkeer in de hele stad stond zo vast als een huis, mede door de ‘relaxte’ rijstijl van de locals. Normaal gesproken zijn 2 baans wegen hier al 4 baans maar vrijdag zelfs 4,5 tot soms 5 baans. En soms ff net weer niet :-((

In sommige straten (zoals hier voor de deur) stond het water 30 cm hoog.

Akkie Else en ik zijn gaan winkelen maar na 2 winkels (de eerste was dicht, personeel was niet op komen dagen) en 3 uur bivakkeren in de files maar naar huis gegaan.

Eind van de middag via de fabriek (Arend opgehaald) naar Ibadan, 150 km Noord. Mede dankzij de zwaailichten van Security ging het nu heel wat sneller en net voor donker kwamen we aan op het compound van de IITA. Dit is een terrein van enkele 10-tallen hectare met hotel en restaurant. In het weekend zijn er vooral expats en upper-Nigerians, door de weeks studenten. Het is een terrein voor gewasproeven en –onderzoek met o.a. landbouwterrein, een aangelegd meer en bush. Ideaal voor vogels kijken, en dat hebben we dan ook gedaan. Zaterdag en zondag flink door de bossen en langs het meer gelopen, mede olv een engelse ecoloog die niet alle vogels kent qua vluchtbeeld en profiel maar ook qua geluid. En in het dichte oerwoud is dat heel handig.

De lijst van vogels is te lang om hier neer te zetten, maar spectaculair waren de bat hawk (jagen 2* per dag op vleermuizen, dawn&dusk), Ibidan Malinbe (endemisch), ijsvogeltjes en sunbirds (Eurafrikaanse variant van de hummingbird maar ze kunnen niet stilstaan in de lucht).

Zaterdagmiddag op een markt in Ibadan geweest, druk en ontspannen. Mijn petje met ‘Holland’ erop was genoeg voor de meeste mannen om te lachen en te vertellen dat er 20 gele kaarten waren uitgedeeld in de wedstrijd met Portugal. Nog meer lachen… Via een pottenbakker (potten waren op!) terug naar de compound. De file op de enige noord-zuid weg door Ibadan was weer immens, mede door een doodgeslagen? chauffeur vanwege een botsing. Niemand bemoeit zich ermee maar op een 2-baansweg geeft een botsing direct problemen en een dode zeker. De politie gaat dan snel naar het eind van de file om daar het verkeer te regelen en gaat zeker niet naar het ongeluk…. en ons escorte was er niet. Maar het helpt om dan als blanke wat aanwijzingen te geven, Aart stapte op de chauffeurs af en ineens ging het verkeer weer bewegen. A miracle (zoals ze er heel veel hebben in dit land).

Op zondag eerst weer een wandeling door het oerwoud gemaakt en daarna in de auto weer een ronde langs het meer gereden. Eind van de middag terug naar Lagos, onder escorte. Gemiddeld 100 km/uur op een soort snelweg waar soms grote gaten in zitten, de lokale commuter buses van rechts naar links over de weg schieten om passagiers op te pikken en de kooplui hun spullen slijten. En stamppot gescoord om cassave te malen, alle onderhandelings-trucs uit de kast gehaald om uiteindelijk op 30% van de eerste vraagprijs uit te komen.

De religieuze situatie in dit land is nogal mixed. In het Noorden voornamelijk moslims maar die wonen ook wel in het Zuiden; een enkele keer zie je gesluierde vrouwen, één keer zelfs helemaal gesluierd (Burqa). In het Zuiden veel christelijke kerken, de ene afscheiding na de andere en bijv. langs de snelweg naar Ibadan enkele megacomplexen (“prayer city”) van de diverse afsplitsingen. De kerkleiders zelf wonen vaak in Amerika…

President Obasanjo heeft kortgeleden gezegd dat ‘Nigeria remained a special project that God would not abandon’ en ‘God will complete the Nigerian project’.

Maar vanuit mijn vakachtergrond vraag ik me af: wie is eigenlijk opdrachtgever van het project? En wat zijn de SMART doelstellingen?

Vanochtend is Else met Akkie naar de markt en ik ben wat aan het lezen en de website bezig. We vermaken ons prima. Morgen weer een hele dag uit.

We zijn in Nigeria

2006-06-30T06:16:00.000-07:00

Na een lange dag reizen met trein en vertraagde KLM aangekomen op Lagos. Na enig drukwerk bij de paspoortcontrole bij de lopende band gekomen en gewacht. Bij een lopende band loop je voornamelijk zelf. Uiteindelijk is alles erop gekomen, ook de antenne voor Arend (maar wel op een heel andere plek.)

Buiten stond Arend en Akkie al klaar en de Security. Vanuit het bedrijf van Arend is alle beveiliging geregeld, daar komen we nog achter. Met 4 auto’s (SUV-jeeps) met zwaailichten door het centrum van de stad naar diverse afleveradressen (er waren meer gasten gekomen).

Arend en Akkie hebben een mooi groot huis met tuin en vijver (voor de KOI-karpers). Met daaromheen een hoge muur met hekken en prikkeldraad erop. Alle ramen zijn afgetralied, diverse deuren zijn van staal met vergrendeling en er staan 2 bewakers voor de deur ’s nachts.

Naast het bed ligt een drukknopje als je daar op drukt staan er in 2 minuten bewapende mensen in de tuin van het beveiligingsbedrijf….

Na binnenkomst zijn we alle pakjes gaan uitpakken (bitterballen!) en hebben we een biertje gedronken. Het is leuk om ze weer te zien. Na de hapjes zijn we bed ingerold.

Vannacht is het gaan regenen. Het is nu regentijd maar er was nog niet veel gevallen. Nu wel. De tuin staat blank (10 cm), de straat voor het huis ook. De temperatuur zakt nu, “het is koud” roept Akkie (22C).

Vandaag wat inkopen doen (auto&chauffeur) en dan eind van de dag Arend ophalen bij de fabriek en dan naar het Noorden (Ibadan) voor een lang weekend in de bush. Zowel heen als terug onder begeleiding van de bewaking.

Overigens gebeuren er altijd rare dingen als wij op vakantie zijn (zoals Iran/Bam). Maar dat de regering gevallen is konden wij echt niets aan doen. Echt niet heus niet ik heb het niet gedaan (citaat Roos en haar mannen).

We gaan naar Nigeria!

2006-04-23T06:08:00.000-07:00

Het is een tijdje rustig geweest op het blog omdat er niet veel te melden viel.

Werken en druk druk druk.

Maar nu wordt het weer leuk: zomerwarmte, moestuin inplanten (400 m2) en leuke reisjes boeken (in die volgorde?)

Arend en Akkie waren op bezoek, even thuis van hun 3-jaarsverblijf in Nigeria.

Dus gelijk maar een tegenbezoek geplanned: eind juni ruim een week.

Dooie fazant!

2006-01-28T05:48:00.000-08:00

We zijn weer terug van de vakantie.

Wel even wennen, van 28C naar -6C ('s nachts). Maar hier waait geen wind en dan valt het wel mee met de kou.

Nog een speciaal dankwoord aan Lex omdat hij mijn website heeft bijgehouden.

Ik stuurde de mail en hij verfraaide het en maakte de publicatie.

Fazant (zonder zuurkool) valt uit de lucht

Zaterdag 10 uur, ik zit wat te PC'en.

Een knal tegen de achterruit (boven op zolder) en er valt een fazant uit de lucht.

Ik zie nog enkele fazanten door de tuin fladderen. Een aanval van een havik?

De fazant op de grond beweegt nog even. Na enkele minuten is hij al dood, gebroken nek ofzo.

Dus dat wordt plukken en invriezen....

20 januari, St Vincent

2006-01-17T05:45:00.000-08:00

De laatste week. Vliegt ook weer voorbij.

Kingstown
Dinsdag Kingstown verkend incl. Botanische tuin. 's Morgens in de file naar de stad, agenten op de kruispunten. Ondanks dat het een warm land is begint het leven niet echt vroeg (scholen 8 uur, business nog later).

Op diverse plekken zie je oude gebouwen in engelse stijl en er is een anglicaanse cathedraal. Niet groots maar wel historisch. Het is sinds de laatste vulkaanuitbarsting (1971?) de hoofdstad, omdat toen Georgetown verwoest werd.

Nachtduik
Woensdag niet veel gedaan, behalve 's avonds. Toen heeft Aart een nachtduik gemaakt met lampen. Vreemd gevoel, duiken zonder horizon. Het uitzicht is niet ver maar het is een heel vreemde ervaring.

Deksel erop

Donderdag met Winston naar de vulkaan. Via de oostkustweg met oa schotse dorpsnamen naar de voet gereden. Deze vulkaan is van het type 'grote klap' door de deksel die erop zit. In de uitbarsting ging het stof 20km hoog en schudde het hele eiland.
Binnen 2 uur waren we boven, het laatste stukje was steil. Op 900m keken we in de krater, duidelijk met deksel erop. Een klein beetje zwaveldampen, verder rust. Daarna flink gelunched bij de zwarte tunnel (1860?), ontworpen om suiker makkelijk bij de schepen te krijgen.

Met Winston zingend aan het stuur door het binnenland teruggereden. Hij kent heel veel mensen dus overal is het groeten en toeteren. Meer dan 500 keer op één dag...

Gnard (?)
Vrijdag alweer. Vroeg op om te duiken. Beetje problemen omdat we op een bepaald moment achteruit gingen door de stroming. Maar het zeepaardje en de gnard vergoedde veel.

Oja, ben nog door een grotdoorgang gezwommen.
Tijdens de 2de duik van de groep hebben Else en ik gesnorkeld. Veel regen maar in het water is het warm. Nu lekker in de zon met een Haroun. Life is slow here...

En zaterdag...
Morgen een dagje Bequia op en neer en dan is het vrijwel klaar.

16 januari, St Vincent

2006-01-16T05:11:00.000-08:00

We zijn aangekomen op het laatste eiland van onze reis: St. Vincent. Hier
blijven we een week. Gisteren heb ik gedoken (62 min op één fles). Daarna opgehaald door Harm en gelunched op de Horta.

Westenwind

Zij gaan ook weg omdat er hoge golven vanuit het westen komen, zeer ongewoon. Iedere zeilboot ligt gewoonlijk aan de westkant een eiland of rif vanwege de golven door de passaat. Nu moet je dus naar de oostkant.

We zitten in een redelijk luuks hotel (voor ouderen en christenen stond in
de advertentie), direct aan het strand. Het is rustig, eten is ok, overgoten met
zinnige teksten uit de luidsprekers.....

Green flash
Vanavond een green flash gezien, een uniek verschijnsel bij het ondergaan
van de zon. Doe maar eens een google, bijvoorbeeld hierheen.

Vanmiddag boodschappen gedaan in een grote supermarkt bij het vliegveld. Met
een local bus, muziek hard dan ontspan je beter en let je minder op capriolen
van de chauffeur. We gaan hier duiken en bergwandelen naar de top van de vulkaan.

14 januari, Bequia

2006-01-14T05:09:00.000-08:00

Donderdag hebben we de overtocht gemaakt van Canouan naar hier. En gisteren zijn we van de crewlist geschrapt: dat doe je bij de douane.

Vannacht ontdekt wat de voordelen zijn van aan boord slapen: geen muggen, geen blaffende honden of kraaiende hanen, geen buren die om 2 uur 's nachts thuiskomen en gaan douchen. Maar op het eiland wel een 2-persoonsbed, en dat is ook wat waard.

Het is hier ook heter dan aan boord: we vangen minder wind. De zon en de temperatuur is natuurlijk het zelfde. Zelfs het water is hier 28 graden (zoals Aart meldt na een duik van weer een uur).

Ik ben vanmorgen naar het fort gelopen, dat op de punt van de baai ligt op een heuvel, en heb daar kolibries gezien, en een grote leguaan.

Afgerond

We zijn dus van boord. Gisteren met een uitgebreid diner in The Gingerbreadhouse afgerond. Dat is hier een befaamd hotel/restaurant aan de baai. Lizzy heeft zelfs gisteren nog de was voor ons gedaan en de schone spullen 's avonds meegebracht. Fantastisch toch?

Morgen verder

We redden het nu nog wel 10 dagen. Maandag nemen we de veerboot naar St. Vincent. Die doet er ongeveer een uur over.

13 januari, Bequia: aan wal

2006-01-13T05:07:00.000-08:00

We zijn aan wal. En worden uitgeschreven als crew.

Harm en Lizzy gaan terug naar het vorige eiland en weer aan hun boot werken, was nu een beetje vakantie.

Hier alles goed, was een wilde tocht in het begin (golven van 3-4 meter). Maar nu in de haven van Bequia.

De plannen

Verder geen nieuws, 3 dagen op Bequia en dan naar St Vincent met de boot (die legt hier aan, hier 25 m vandaan). Wij reizen per boot en verder tevoet/busjes/etc. We'll see.

11 januari, Canouan

2006-01-11T05:01:00.000-08:00

We liggen in een grote baai, 20 minuten met de dinghy van de hoofdplaats van Canouan, Charlestown, in een rustige bocht. Hiervoor lagen we aan de andere kant van het eiland, bij een prachtig groot zandstrand en een vervallen hotelletje, vrijwel zonder andere schepen.

Heel mooi, maar daar lagen we te rollen. En eergisteren zag ik het even niet meer zitten: ik was de hele dag wat misselijk, en zo'n boot houdt niet op met bewegen. Soms veel, soms weinig, maar altijd beweging.

Dus die middag heb ik me naar het strand laten brengen met een boekje, terwijl Aart aan het duiken was en Harm een breidel op de ankerketting heeft gezet om het rollen wat minder te maken.

Breidel ?

Met een breidel zet je het schip met de neus in de golven en dan stamp je een beetje, maar rol je niet. Het is steeds zoeken naar een plek waar je rustig ligt: zowel rustig wat betreft de golven, als wat betreft de wind. De wind kan in een hele kalme baai ook over de heuvels naar beneden vallen en heel bobbelig water veroorzaken. Wind is er altijd. Soms een beetje, maar meestal veel. Maar nooit koud.

Haven ?
In een haven aanleggen kan niet: die zijn er niet. Je ankert altijd in een baai. Op sommige plekken heeft de jachthaven moorings: een bal waaraan je kunt aanleggen tegen betaling. En iedereen gaat met een dinghy naar de kant. Als je ankert in een baai heb je altijd binnenkomende deining (en die kan behoorlijk heftig zijn als die vanaf Europa geen eilanden meer gezien heeft). Als de deining dwars op de wind staat, lig je met de kop in de wind en de hele tijd te rollen.

Op deze plek is het prima. Vlak bij een klein strandje waarvandaan we gisteren gesnorkeld hebben. De rest is rotsige kust. Gisteren hebben we rond borreltijd een hele poos gekeken naar de pelikanen die aan het duiken waren naar vis in een fuik die door een visser 's morgens was uitgezet.

Waaroverheen ?
En ik ben ook over de misselijk heen: vermoedelijk was het toch de kreeftensalade die we de volgende dag hadden gemaakt van de 2 kreeften. De karkassen hebben een nacht buiten gestaan en de volgende dag hebben Lizzy en ik ze schoongepeuterd (3 ons kreeftenvlees!) en toen kon het pas in de koelkast. Te laat, denken we nu. Aart heeft een nacht slecht geslapen, Lizzy had spierpijn en ik was een dag misselijk. Dus ik heb m'n zeebenen weer terug.

Ons programma
Aart is vandaag weer gaan duiken. Lizzy en ik zijn de wal op geweest om het eiland te bekijken. Niet heel veel te zien, afgezien van adembenemende uitzichten over een zeer blauwe zee, natuurlijk. We hebben het resort van Donald Trump overgeslagen, maar wel een vruchtensapje gedronken in het zeer sjieke hotel waar we aangelegd hebben aan de jetty.

Bequia
Morgen naar Bequia (spreek uit Bek-wee), weer een oversteek van een uur of 4, 5. Golven van 3 meter en 20 knopen wind. Maar de wind schuin achter dus zeilen of motor-zeilen. In Bequia gaan we van boord, om ook nog een ruime week op land te zijn.

Dan moeten we dus onderdak gaan zoeken.

9 januari, Mareau

2006-01-09T04:59:00.000-08:00

Kreeft

De lobster hebben we op de 7de wel gehad, maar niet zelf gevonden tijdens het snorkelen.
Maar er komen regelmatig vissers langs die lobster verkopen en na wat onderhandelingen hebben we er 2 gekocht van 3 pound each en heerlijk opgepeuzeld.
Snorkelen zelf was matig, dood rif/koraal, wel vis maar niet spectaculair.

Mareau

Gisteren een kort stukje varen naar Mareau, een heel klein eilandje. Na een leukere snorkeltocht naar het eiland gevaren met de dingy en naar de top gelopen. Een prachtige view op de Tobaco keys viel ons ten deel.
Het eiland is 3 km2 en op de top 100 m hoog. Toch rijden er auto's!

De bar geheel in Bob Marley affiches afgeplakt, een mooie plek om even op adem te komen. Gebeurt er hier op het eiland wel eens wat?

Deining

's Nachts behoorlijk gerold, de wind en dus de deining neemt toe.

Vandaag naar het prachtige eiland Cariacou gevaren, behoorlijk stampen met golven met 2m.
We liggen in een baai met slechts één andere boot. Palmstrandje, zicht tot op de bodem (Harm heeft een rog gezien toen hij een breidel aanlegde op het anker tegen het rollen).
We zijn even de wal opgeweest, op het strand gelegen. dan voel je toch wel dat je wat zeedol bent van het stampen en rollen.

Dit eiland is voor 50% gekocht door Donald Trump, die er een vet resort opgezet heeft (aan de noordoostkant). Dus landen er regelmatig private jets en zojuist een toestel voor 50 mensen.

Morgen blijven we en gaat Aart weer duiken.

7 jan, Union Island Chatham Bay

2006-01-07T04:58:00.000-08:00

Het bounty gehalte van de reis loopt de laatste dagen scherp op. Elke dag stralende zon, geen regen, witte strandjes, snorkelen. Een punt wat ons opvalt: de wind. Dat er een passaat is weten we, maar dat die, zeker in het voorjaar, continu doorstaat met 15-20 knopen (windkracht 5) met uitschieters naar 6, en dat dat normaal is, verbaast ons. In het najaar is het rustiger maar dan komen de hurricanes dat is andere koek.

Maar volgens Harm en Lizzy is deze wind normaal en met squalls (kleine depressies) wil het nog wel oplopen naar 30 knopen (windkracht 7-8). En 's nachts neemt de wind niet altijd af. Voordeel van zoveel wind is stroom: 30% van de dagbehoefte komt van de kleine windmolen op het achterdek.

Varen op de fok
Gisteren op de fok om het eiland gevaren, liggen nu benedenwinds in een aardige baai met 10 andere boten. Op de wal 2 hutjes van lokale vissertjes. Wat gesnorkeld en daarna dikke bbq omdat we weer goed houtskool gekocht hadden in Clifton.

Zelf ook wat doen
Vanochtend 2 km over het eiland gelopen (bergje van 100m) naar een dorpje. Na een cola weer terug. Voor het dorp was dat weer de gebeurtenis van de dag. Straks es even kijken of we een kreeft kunnen vangen. De lokale vissers bieden ze wel aan maar door het hoogseizoen liggende prijzen erg hoog volgens Harm (> 20 EC$ per pound). En zelf vangen is veel leuker!

5/1, ankerplek Union Island achter het rif, Clifton

2006-01-05T04:54:00.000-08:00

Gisteren is het weer Caraibisch geworden: rustig, mooi, blauwe lucht met kleine wolkjes. Zoals beloofd in het prospectus. Een laatste keer het eiland op geweest, naar Hillsborough met het busje -we hebben al in de gaten hoe dat gaat- wat boodschppen gedaan en longhi gegeten. Dat is kroonslak (zoek maar op): zo'n grote schelp die ze hier veel opduiken en eten. Daarna naar het noorden van het eiland, waar vroeger de Schotten woonden en dat kun je nog zien aan de gemiddelde kleur van de mensen daar. Mensen zijn trouwens erg vriendelijk, relaxed, dorps en de hele dag hoor je overal reggae. Prachtige kapsels ook. Rasta natuurlijk, maar ook alle soorten vlechtjes en gladgetrokken en staartjes die eruit zien als vuurwerk.

Gezwommen in de baai rond de boot. Tot diep in de nacht op het voordek gezeten. Nou ja, dat is hier half tien, dan vallen we allemaal om.

Vanmorgen

Op het zeil naar Union in een rustige zee. Mijn maag kon dat beter aan dan de overtocht vana Grenada naar Carriacou. Het is nu half 2 en we gaan straks inklaren. Dat betekent: de korte broek verwisselen voor een nette korte broek en in de dinghy an land. We liggen achter een rif. Dat zie je goed door het lichte blauw en het breken van de golven. We liggen tegenover een kroegje: dat staat op een eilandje dat ongeveer even groot is als de kroeg. Je kunt er alleen komen met een dinghy.

Leven aan boord

We zijn intussen wat gewend aan het leven aan boord. Ik kom gemakkelijker het trapje naar de kombuis op en af. En dat doe je vaak! De routines zijn bekender: douchen met de antislipmat buiten de deur, de tas met kleren in het vooronder, op mijn bed, want anders neemt het veel ruimte in de keuken, het ontbijt met veel vocht (dan heb je vast een voorraadje voor de dag), afwassen, alles opruimen en vastzetten, alle raampjes dicht als het regent, water maken, de wc leegpompen, de windmolen voor elektriciteit, groente kopen op het eiland en vlees of vis uit de vriezer. Lizzy kookt, wij wassen af en Lizzy ruimt alles weer op: die weet waar alles staat. Het hele schip is volgepropt met boodschappen, omdat ze net uit het zuiden komen en in Venezuela is alles veel goedkoper dan hier. Achter elke wand en onder de vloer eten en spullen voor de boot. En alles is uiteraard gestouwd.

Horizon ... horizontaal
Ook zijn we wat gewend aan de voortdurende beweging. Die is nu wat rustiger dan de eerste dagen, maar het houdt nooit op, tenzij je aan land gaat. Dus ik moet met regelmaat opkijken om naar de horizon te kijken. Wat geen straf is, die is turkoois en helder met hier en daar een eiland. In dit gebied kun je steeds eilanden zien. Vanaf Union zie je Petit St. Vincent (of PSV) en Petit Martinique en Carriacou, waar we vandaan komen, en de Tobago Cays en Mayreau. Toch duurt het nog wel even voor je weer op een nieuw eiland bent. Het lijkt dichterbij dan het is.

3 januari, storm no. 32

2006-01-03T04:44:00.000-08:00

We liggen nog steeds op Carriacou, maar zijn wel een stukje verschoven in de 'haven'. De wind is zo hard dat er een redelijke deining staat en dat sliep onrustig. We liggen nu wat dichter op het eiland en dat scheelt.

De wind is nog steeds hard (passaat) met soms forse uitschieters. De sterke wind op 1 januari kwam uit tropische depressie Zeta (de 32ste dus). Vandaag hoorde we op het nieuws dat ze waarschijnlijk een hurricane klasse 1-2 wordt. In januari nog een orkaan is echt heel erg bijzonder! Maar ze ligt nu 400 mijl Noord van ons dus hier voelen we daar niets van. De regenactiviteit is afgenomen.

Gisteren 2/1 zijn Else en ik naar het eiland gegaan. Een busje bracht ons naar de hoofdplaats Hillsborough (net zo groot als Peize? de winkelstraat in Peize is imposanter!)

Omdat 1 januari op een zondag viel, hadden veel winkels de deuren op maandag gesloten ter compensatie (?). Gelukkig konden we net nog een roti scoren voordat de snackbar dicht ging.

Na wat door het stadje gelopen te hebben en op het strand gezeten. Pelikanen doken naar vis.

Daarna teruggelopen naar Tyroll Bay dwars over het eiland (6 km).

Na de gebruikelijke dagafsluiting (borrel, accu's vullen, boiler opkoken, water maken, eten, afwassen) al vroeg op stok (9 uur).

Zelf ook gedoken

Vandaag heeft Aart gedoken. Om 9 uur vertrokken en om 11 uur terug. Vlak buitengaats bij een klein rifeilandje de fles op de rug en naar 19 meter gegaan. Daar 56 minuten langs het rif gezwommen, tussen de 19 en 12 meter. O.a. kreeft en morene gezien, en natuurlijk heel vis in vele kleuren. Was mooi en relaxed.

Straks nog met het bijbootje de lagoon in (hurricane hole), moeten vele vogels zitten. We zien vooral veel brown boobies en steltlopertjes.

Het plan is om morgen uit te klaren en dan naar Petit St. Vincent (PSV) en Petite Martinique te varen, 2 uur pal Noord. Zie het kaartje.

Carriacou

2006-01-02T04:19:00.000-08:00

Carriacou is een eiland 20 km ten Noorden van Grenada; het behoort nog bij het land Granada. We zijn hier net aangekomen, in zeer on-Caraibisch weer zegt Harm. Het regent nu vreselijk hard, het stormt windkracht 8 of meer met echte vlagen. Dat hebben we de hele dag gehad, vanaf 7 uur vanochtend tot 4 uur in de middag, toen we hier aankwamen. En golven waar het schuim vanaf geblazen werd, ruim 2 meter hoog. De vaarsnelheid was ongeveer 4 mijl per uur (wind recht tegen) maar er waren stukken waar we onder de 3 mijl bleven door de hevige golfslag. Else had een reispil ingenomen en heeft ongeveer de hele dag geslapen.

Het weer zoals dat in de prospectus beschreven stond, hebben we nog niet gehad. Alhoewel de temperatuur wel boven de 25 blijft en overdag naar de 30 oploopt.

We liggen hier in de XXstorms, christmas winds noemen ze dat hier.
Het is de periode van het jaar dat de passaat naar het zuiden schuift en er lustig op los waait.

Maar we zijn er en Harm staat nu de vis die we gevangen hebben (een zgn. jack, 1 meter lang, 4-5 kg) schoon te maken. De huispoes loopt enthousiast over het dek, daar zal wel iets overschieten is haar idee, lijkt het.
Morgen naar het plaatsje Hillsborough verder is er niet veel te doen. Wel kun je hier lekker zwemmen, dit moet een (1) van de bounty-eilanden zijn volgens Harm.

Met oudjaar hebben we niet veel gedaan. Nog eens boodschappen gedaan in de hoofdstad, daarna een poging tot bbq gedaan op het dek. Maar door de regen werd de bbq nat en hebben we alles onder dek afgebakken en opgegeten. Met de drank en de rozigheid van het stuk zeilen gisteren waren we zo moe dat we voor 11-en onder zeil waren. Temeer daar we vandaag vroeg op gingen. Harm wilde al vroeg weg omdat er een 'tropical depression' aankomt waarin de trade-wind = passaat verder naar het Noorden draait en het nog lastiger was geweest hier te komen. Van het oudjaar hebben we verder niet veel gemerkt: wat getoeter om 12 uur, vrijwel geen vuurwerk. Wel raggae de hele nacht maar niet zodanig dat we niet konden slapen.

Het leven aan boord.
Het schip is 17 meter lang en heeft achter een slaapkamer voor Harm/Liz. Wij slapen voorin, in de punt op 2 ongelijke bedden schuin boven elkaar. Er is een badkamer/douche/wc, een ruime keuken. Een grote motorkamer met diverse apparatuur zoals een zoetwatermaker. De stuurhut is de plek waar de meeste tijd verblijven tijdens het varen. De stuurhut heeft veel elektronica zoals radar, stuurinstallatie, gps, zenders etc.
Op het dek is een zeiltje gespannen tegen de zon, waar we normaal gesproken eten. Vandaag dus niet, het loeit erover.

Vogels zijn er wel te zien, nog niet veel. Op zee Jan van Genten of brown boobies en fregatvogels. Ook een pelikaan. Op het land veel crackles, duiven en nog ongedefinieerd spul. Nog niet spannend allemaal.

happy newyear van een rollende Horta.

(redactie: foto's en kaartjes van Carriacou zijn bijvoorbeeld te vinden op deze site die wel een beetje traag is)

Oudejaarsavond 2005

2006-01-01T04:15:00.000-08:00

Laguna van St George, Granada

Regelmatig klinkt de raggae om ons heen, schallend over de baai. we drinken rum en wijn met water/ijs.
oudjaarsavond: de barbucue wil niet branden (nat houtskool), een tropische regenbui jaagt ons naar binnen. Dus we zitten nu in de hut en beneden wordt nu op het fornuis het eten klaargemaakt. Ondanks de regen blijft het 25C en aangenaam.
Na de landing (eergisteren) zijn we naar Prickly Bay gegaan, waar de boot lag. Een beetje raar geslapen door de deining en de jetlag.
De volgende dag na rustig ontbijt en wat bijpraten eerst naar St. George gegaan met een lokaal busje. Keiharde raggae in de bus, we reden niet maar gingen in de jive van de muziek naar voren. In St. George wat inkopen gedaan op de markt, geld gewisseld (Eastern-Caribean dollar) en op een cafe neergestreken. 1:3 auto's die voorbijrijdt heeft raggae uit de ramen schallen. Rasta geklede mensen lopen door de straat.
Het eiland is zwaar getroffen door orkanen Iwan (2004) en Emily (aug. 2005) en dat is nog goed te zien. Daken eraf, 4 kerken helemaal stuk, boten op de kant of in de haven maar dan zwaar gehavend. Maar het leven gaat weer door, de markt heeft veel groente en andere spullen.
De rest van de middag op de boot doorgebracht, gebarbbq'ed.
Vandaag na het ontbijt, en enkele zware buien, anker gelicht en langs de kust gevaren van Prickly Bay naar St. George. Dat was mooi en niet al te hobbelig, fijn varen. De zee is turkoois. Morgen willen we verder naar het noorden. En we willen wel eens zien hoe het hier gaat met oud/nieuw. We liggen nu met 20 boten in de baai en de muziek schalt over de baai.
Het eten komt boven, we gaan vis eten en schenken nog een rummetje in.

Life is good

Happy NewYear ........ Gelukkig nieuwjaar 2006.

24 uur onderweg naar Harm en Liz

2005-12-30T04:05:00.000-08:00

Voordat we van de runway op Schiphol af waren, hadden we al in de gaten dat we de aansluiting in Londen zouden missen. En dat klopte. Door ijzel op de vleugels vertrokken we 5 kwartier te laat. En we hadden 1 uur en 45 minuten om over te stappen. Dat werd dus niks.

Om 8 uur 's ochtends stonden we in Londen te redeneren met een dikke dame van British Airways om toch die dag nog naar de Carib te komen: BA was verantwoordelijk voor de vertraging en voor ons missen van het vliegtuig in Londen. Om een lang verhaal kort te maken: we zijn er gekomen, via Barbados en met 5 uur vertraging alles met elkaar. En zelfs de bagage was meegekomen.

Harm en Lizzy waren om 2 uur al op het vliegveld in Granada en stonden er nog toen we om 9 uur aankwamen, afgepeigerd en wel. Erg leuk om ze weer te zien na 4 jaar. Niet veranderd, hoogstens wat rood-bruiner geworden. Met een busje naar de steiger waar de bijboot lag en daarmee naar de Horta in Prickly Bay. Daar een pilsje, een kleine maaltijd en plat. Toen waren we 22 uur onderweg geweest, en (in de lokale Granadatijd) opgestaan om half twaalf de vorige dag.

In de Horta slapen we in de voorpunt, op 2 bedden die wat schuin boven elkaar staan. De boot rolt een beetje in deze baai, dus als je ligt, dan moet je je zo nu en dan breed maken, of in stabiele zijligging gaan liggen om niet zelf te gaan rollen. Dat zal wel wennen.
De temperatuur is zo'n 25-28 graden. Prettig, zij het wat vochtig. Op het schip staat meestal een lekker briesje. Vanmorgen in St.George (de hoofdstad) was het echt warm. Dat is dus: met de dinghy naar de kant, dan het busje naar de stad. Daar naar het hoogste punt geklommen, het fort. Prachtig uitzicht, naar de zeekant en naar de baai waaraan St. George ligt.

Het weer is de komende dagen nog goed, volgens de berichten, dan wordt het woester. dus de planning is nu om hier te blijven voor oudjaar en op nieuwjaarsdag naar de Grenadinen te varen. dat is een dag varen en we willen de oversteek maken voordat de golven erg hoog worden. Ik ben erg benieuwd hoe ik dat ga vinden.

Mogelijk hangend over de railing? Maar het zal een ervaring zijn om echt een stuk zee te zeilen.

We vertrekken binnenkort naar Harm en Lizzy in de Carib

2005-12-28T03:32:00.000-08:00

We vetrekken donderdag naar de Carib. Daar varen Harm en Lizzy al enkele jaren rond met hun mooie boot de "Horta'.

Mooi bootje, kijk maar eens op hun website

We vliegen naar Grenada (eiland in de Carib, dus niet Granada!), vlak boven het Zuid-Amerikaans continent. 28-31C overdag, beetje regenachtig schreef Harm gisteren. Kan minder.

We zitten voornamelijk aan boord en varen eilandje voor eilandje naar St. Vincent. Daar stappen we de 23ste weer op het vliegtuig om de 24ste vroeg op Amsterdam te landen.

We gaan wel wat verhaaltje schrijven over de vakantie op dit weblog. Dat kun je zelf zo nu en dan checken, je kunt je ook abonneren dan krijg je een email als er een update geplaatst is.

Terugmailen is niet goed mogelijk omdat we maar zo nu en dan in een Internetcafé zitten. Aan boord is email via de zender mogelijk, maar de zender is kapot begreep ik.

Iedereen een mooi oud&nieuw en een goed 2006 gewenst alvast. We drinken er een Cuba Libre op.

Pa wordt 80 jaar

2005-10-23T03:22:00.000-07:00

23 oktober 1925 -> dus 80 jaar! En nog bijzonder kwiek, 2 maal per week loopt hij zijn rondje holes op de golfbaan van Spaarnwoude. Al jaren woont hij in de kop van Haarlem, en dat is een prima uitvalspunt voor de golfbaan of richting Bloemendaal voor een stukje op de fiets.

Ook gaat hij regelmatig naar zijn kleinkinderen in Zoetermeer. En een enkele keer naar Maastricht of Peize. Maar dat is eigenlijk wel een grote reis. De reizen naar het zomerhuis in Evian zijn gestopt; dat was echt te ver geworden.

Zie voor de stamboom de site van Harry Wedemeijer

Hiernaast een foto in karakteristieke houding tijdens een toespraak. Wat hij vele malen deed tijdens zijn werk bij de gemeente IJmuiden (alweer bijna 20 jaar geleden!)

Aart

nog vele jaren met Gon
in goede gezondheid!

Weekje Kreta vanaf Eelde

2005-10-16T03:02:00.000-07:00

Dat is toch wel makkelijk hoor, zo'n vliegveldje om de hoek. 15 minuten rijden, 10 minuten incecken en dan vliegen. Als we vanaf Amsterdam gaan kost dat zeker 3 uur meer (enkele reis).

Op 6 oktober vertrokken en op de 13de waren we weer terug.

Een mooi weekje, met auto over de Oostkant van het eiland geweest. Rond Palekastro gewandeld langs de kliffen naar het noordelijke strand. Het pad was zeer slecht aangegeven maar na enig vragen konden we het begin vinden. En de rest wijst zich vanzelf (rechts kliffen, links land). Gelukkig lag er een dode geit zodat we wisten dat we de goede kant opgingen...

Daarna verder zuid gegaan naar Kato Zakros via Zakros. Zakros is heel rustig zeker op zondagmorgen. Hoewel, de dorpspolitiek moet natuurlijk wel even doorgenomen worden.

Vanaf Zakros door de kloof van de Minoërs gelopen met de grote grotten waar ze hun doden in begroeven (Dodenravijn). Het dorpje aan het einde van de kloof is zeer grieks, heel rustig (1 bus per dag) met lekkere restaurantjes.

Daarna naar Mirtos (iets west van Ierapetra) gereden alwaar we nog 2 dagen heel weinig gedaan hebben, behalve lezen, in de zon zitten, wijn drinken en naar het ruisen van de zee luisteren. De hotelkamer was op 5 meter van de zee. Ook hier was het weer uiterst rustig in het gehele dorp.

Wel nog een wandeling gemaakt in de lokale 'kloof' van Mirtos. Alwaar we een heleboel Isabel/Trico/Rosina's tegenkwamen.

De volgende dag via het binnenland naar Gouves vlakbij het vliegveld, omdat we donderdags al vroeg de auto moesten inleveren. Gouves is een toeristendorpje (Neckermann) en zomers heel druk, maar omdat het nu naseizoen is viel dat ook heel erg mee.

Het weer was de hele week goed met één keer regen/onweer. Maar dat is nooit erg omdat het niet echt afkoelt en je dus gewoon op het terras kunt blijven zitten. Maar aan de noordelijke kust regende het al een paar dagen, dus het seizoen begint wel om te slaan. Goed voor de natuur want het zag er overal geel uit.

Kaart

Ballontocht boven Drenthe

2005-09-10T02:49:00.000-07:00

Omdat er iets te vieren was hebben we een ballontochtje gemaakt. Dat was vorige week al (2 september). We wilden eerst vanuit ons eigen weiland opstijgen maar dat werd te duur. Dus 'gewoon' 2 plaatsen gereserveerd in de ballon van dreamflights die met regelmaat vanuit Groningen/stadspark opstijgt.

Het oplaten van de ballon is een heel gedoe,eerst de bollon volblazen met koude lucht om er wat bolling in te krijgen (7000 m3 inhoud). Dan de hete lucht erbij waardoor de ballon naar boven gaat. Het mandje ligt dan nog plat en de mensen moeten er dan al ingeaan. Liggend!

Naarmate de ballon verder warme lucht heeft gaat hij naar boven waardoor het mandje dan ook rechtopklapt. Dan vol gas maar doordat er nog mensen aanhangen blijf je aan de grond.

"Los" klinkt het en als door een katapult vliegen we weg. Naar 300 meter, snel boven de bomen van het stadspark waar de wind erg onrustig en turbulent over de bomen rommelt.

We hebben mazzel gehad want de wind was Noordoost en dus dreven we naar de Peizermade, vrijwel over Peizerwold en recht over Peize. Prachtig. En ons huis was ook nog wel te zien hoewel dat tegen de zon in (en veel vocht in de lucht) niet goed te fotograferen was.

Maar de huizen aan de Groningerweg staan er mooi op (Blaauw). Je kunt wel goed zien wat mensen achter hun huis neergooien....

Over Peize met een snelheid van +- 20km richting Norg/Langeloo om ergens aan de rand van Veenhuizen te landen (3* tippen, prachtige landing.) Ballon oprollen, bakje in de auto en wegwezen. Dat ging heel snel!

Nog even wezen eten in de stad (zit bij het vlucht-arrangement, heel leuk en lekker) en een ervaring rijker het mandje ingekropen...

fotoos op picasa

De nieuwe schuur staat

2005-09-01T12:52:00.000-07:00

1 September 2005

De oude schuur afgebroken dus moest er een nieuwe schuur komen.Dat ging heel snel. Een bouwpakket (10*5 meter) is in 2 dagen neergezet. Vakwerk en waarschijnlijk ook vaker gedaan...

We zijn nog wel in discussie met de gemeente over het bestemmingsplan, waarschijnlijk wordt het (achteraf) goedgekeurd. Maar na maanden van onderhandelen en wachten hadden we er genoeg van en dus is het schuurtje neergezet. De vergunning kan nu komen....

De vloer moet nog wel opnieuw gestort worden, de huidige vloer loopt 13 cm naar achteren af en is bol. De restanten van een oude kalverschuur die makkelijk schoongehouden moest worden.

Dat is de volgende klus!

Het slopen van de oude schuur

2005-08-16T12:00:00.000-07:00

Na 60 jaar was het wel gebeurd met de schuur.

Dus plat en een nieuwe erop.

Maar dat geeft een hoop gedonder: het dak is van asbest golfplaat en er is een nieuw bestemmingsplan voor de Peizermade. Dus een hoop geregel met de gemeente.

Het dak is er afgehaald door een officieel erkend bedrijf, mannen in witte pakken, gele linten door de tuin. How impressive!

Vervolgens hebben we de schuur gesloopt. Een heel werk omdat de klimop zijn eigen biotoop op het dak had gemaakt en dus wortels, aarde, bladeren en water had verzameld. Zwaar werk waar Else dagen aan bezig is geweest.

Nu is het klaar, de schuur is gesloopt (6 m3 hout afgevoerd, bomen gesnoeid) en alles is klaar voor de nieuwbouw. Eindelijk tijd voor vakantie!